Een verplichte aanlijning of een lockdown voor katten klinkt vanuit de hoek van het meest roofzuchtige wezen op aarde toch al gauw als een gotspe | opinie

Zijn mensen wel gerechtigd om katten te veroordelen tot opsluiting of aanlijnen? Foto: Shutterstock

Geert Bults en Marry Bults-Lugers vragen zich af of mensen wel gerechtigd zijn om katten te veroordelen tot opsluiting of aanlijnen terwijl in ons land per dag zo’n 1,8 miljoen dieren over de kling gejaagd worden om uiteindelijk op de dis van de meest destructieve bewoners van de aardbol te belanden.
Lees meer over
Opinie

Het artikel van de hand van Vincent Janssen in de krant van donderdag 5 mei (‘ In het buitenland zijn er al kattenlockdowns ’, DvhN , 05-05) heeft ons om meer dan één reden verbaasd. Janssen pleit in zijn opiniestuk voor maatregelen die ertoe zouden moeten leiden dat loslopende katten minder schade aanbrengen in de natuur.

Hij onderbouwt zijn betoog met enig cijfermateriaal, onder andere afkomstig van de vaderlandse jagersclub. Dat lijkt ons in de door hem aangezwengelde discussie niet meteen de meest betrouwbare groepering om de stem te verheffen als het gaat om schade aan de natuur. Los daarvan denken we te mogen vaststellen dat vrijwel niemand het een leuk gezicht vindt als een kat met een leuk meesje of vinkje in zijn bek rondloopt.

De vraag die ons evenwel bezighoudt is of mensen wel gerechtigd zijn katten te veroordelen tot opsluiting of aanlijnen terwijl in ons land per dag zo’n 1,8 miljoen dieren over de kling gejaagd worden om uiteindelijk op de dis van de meest destructieve bewoners van de aardbol te belanden. Zoals inmiddels iedereen kan weten vinden achter de min of meer gesloten deuren van slachthuizen en abattoirs de meest gruwelijke handelingen met dieren plaats en dan laten we de meest duivelse praktijken rond transporten nog maar even buiten beschouwing.

Beschuldigende vinger is niet passend

Het gaat ons er niet om het onmiskenbaar roofzuchtige gedrag van katten in de natuur te vergelijken met het doen en laten van vleeseters onder de mensen. Maar een beschuldigende vinger in de richting van ‘Felis silvestris’ is niet passend voor mensen die zonder blikken of blozen miljoenen dieren naar de slachtbank zien of doen leiden en tegelijkertijd weten dat ze daarmee niet alleen die dieren een ellendig leven en een gruwelijk levenseinde bezorgen maar tevens onze prachtige planeet Aarde ernstige schade berokkenen. Vrijwel alle actuele mondiale problemen (opwarming, stikstof, pandemieën, welvaartsziekten et cetera) zijn te herleiden tot vlees- en zuivelconsumptie.

‘Wat niet weet, wat niet deert’ is nogal te vaak het psychisch mechanisme waaronder deze grootste misdaad aller tijden kennelijk gelegitimeerd wordt. Maar steeds grotere groepen mensen hebben gelukkig oog voor de blinde vlek in de samenleving en stellen zich kritisch op tegenover de fok, het transport en de slachtmethoden van de 1,8 miljoen dieren die per dag alleen al in Nederland dagelijks gedood/vermoord worden.

Enige terughoudendheid bij het vrij laten rondlopen van gedomesticeerde katten (bijvoorbeeld in de periode dat er veel vogels zitten te broeden of kuikens hebben) is verdedigbaar. Beperking van het aantal verwilderde katten door middel van sterilisatie of castratie kan ook veel voordelen opleveren, maar verplichte aanlijning of een lockdown voor katten klinkt vanuit de hoek van het meest roofzuchtige wezen op aarde toch al gauw als een gotspe.

Geert Bults en Marry Bults-Lugers zijn woonachtig in Schoonebeek

Als ingelogde PREMIUM lezer kun je op dit artikel reageren. Hierbij hebben we een aantal huisregels voor opgesteld welke je hier kunt lezen.

Reageren

Nog geen toegang tot PREMIUM, abonneer je hier

Nieuws

menu