De zoon van Maria overleed in een auto-ongeluk. Maar haar verdriet afreageren op de boom kwam nooit in haar op | opinie

De plek des onheils aan de Osseweidenweg, in Havelte. Foto: Wilbert Bijzitter

Niet gras of bomen, maar roekeloze automobilisten en (wan)beleidmakers zijn mede verantwoordelijk voor alle dood en verderf op de wegen, schrijft Maria Quist. Zij verloor haar zoon meer dan twintig jaar geleden door een auto-ongeluk.
Lees meer over
Opinie

Het recente auto-ongeluk in Havelte, waarbij 2 jonge mensen om het leven kwamen en drie (ernstig) gewond raakten, werd door Goos Gosling Slotegraaf aangehaald om opnieuw zijn theorie te poneren dat grasbermen met bomen een dodelijke combinatie zijn, die veel jonge verkeersslachtoffers eist in het landelijk gebied (‘ Zes jaar niks gedaan aan gevaarlijke berm ’, DvhN , 21-04). Een soortgelijke theorie werd aangehangen door de provincie Gelderland waar 343 eiken preventief gekapt dreigden te worden vanwege een eenzijdig, dodelijk ongeval.

In een dorpje in Zuid Frankrijk werden maandenlang, tijdens de nachtelijke uren, vele eeuwenoude platanen omgezaagd. De dader bleek een man te zijn die zijn wanhoop en woede koelde op de bomen, waartegen zijn zoon zich, met hoge snelheid en een hoog alcoholpercentage in zijn bloed, had doodgereden.

De bovengenoemde redenering van Gosling Slotegraaf en anderen, dat de bomen langs de weg debet zijn aan verkeersdoden en -gewonden, is gebaseerd op een drogreden, een foutief argument. Wanneer je zijn standpunt doortrekt, zou je ook viaductpijlers en lantaarnpalen moeten verwijderen en de sloten en kanalen langs de openbare weg dempen enzovoorts.

Waarheid onder ogen zien is moeilijker

Hier hoor je niemand over. Een drogreden is makkelijker (en laffer) dan de waarheid onder ogen te zien: niet de combinatie van grasbermen met bomen is dodelijk, maar de combinatie van automobilisten met een te hoge snelheid en drank of drugs, waardoor ze zichzelf en anderen in levensgevaar brengen.

In 1999 verongelukte onze 17-jarige zoon. Hij reed mee met een vriend die sinds enkele maanden zijn rijbewijs had en met te hoge snelheid in een bocht de controle over het stuur verloor en een boom raakte. De vriend kwam er goed vanaf, ons levenslustige, diepbeminde kind was op slag dood.

Het is nooit in ons opgekomen om de boom verantwoordelijk te houden voor zijn dood. De verantwoordelijke is altijd degene achter het stuur. Én de overheid, die snelheid faciliteert door op veel wegen in het overvolle Nederland 130 km/uur toe te staan, waardoor een verkeerd signaal wordt afgegeven. Onervaren jongeren realiseren zich onvoldoende het gevaar en verkeren vaak in de veronderstelling dat hard rijden stoerder en mannelijker is dan zelfbeheersing en verantwoordelijkheidsgevoel.

Niet de bomen moeten worden ‘bijgestuurd’

Niet de bomen, die rustig mooi staan te zijn en onze lucht schoonhouden, dienen te worden ‘bijgestuurd’, maar de roekeloze automobilisten en (wan)beleidmakers die mede verantwoordelijk zijn voor alle dood en verderf op de wegen en het levenslange verdriet dat er mee gepaard gaat.

Maria Quist is inwoner van Dwingeloo

Nieuws

menu