Onze hoogbegaafde dochter wordt letterlijk ziek van school en zit al 3 jaar thuis. Gezinnen zoals wij worden vermalen door een bureaucratisch systeem dat niet is ingericht om kinderen te helpen | opinie

'Onze hoogbegaafde dochter wordt letterlijk ziek van school en zit al 3 jaar thuis.' Foto: Shutterstock

Saskia Diederik bevindt zich met haar gezin in een vervelende, zelfs schrijnende situatie. Om hier aandacht voor te vragen schreef ze onderstaande brief aan de ministers OCW, Robbert Dijkgraaf (D66) en Dennis Wiersma (VVD) (voor basis- en voortgezet onderwijs).
Lees meer over
Opinie

Wat doe je als je kind van 9 jaar oud continu buikpijn heeft? Hoe hard je ook zoekt, er is geen enkele medische reden te vinden. Je kind wordt stiller en wil niets meer doen. Ze wordt uitgenodigd voor alle verjaardagsfeestjes van klasgenootjes, maar steeds vaker vraagt ze om af te zeggen. „Mama ik ben te moe, de kinderen zijn wel lief, maar ik ben té anders”.

Na een tijd vraagt ze om een foto van het gezin op haar kamer te hangen. Een foto waarop ze als baby in mijn armen ligt. „Mama daar kijk ik zo graag naar, toen hoefde ik nog niet naar school en waren wij nog gelukkig!”

Als je kind dan ook nog zegt eigenlijk helemaal niet meer te willen leven, gaan alle alarmbellen af. Als moeder voel ik angst, verdriet en wanhoop. Hoe kan ik mijn dochter helpen?

Onze dochter bleek hoogbegaafd

Toen onze dochter op 10-jarige leeftijd werd getest, bleek zij hoogbegaafd. De orthopedagoog legde uit dat zij redeneert op het niveau van 18-jarige. Dit is waarom mijn dochter zich zo ontzettend anders voelt. Dan is het heel goed te begrijpen dat zij zich niet thuis voelt in een klas met leeftijdsgenoten.

Ook is het begrijpelijk dat het onderwijs passend maken voor haar specialistisch maatwerk vraagt. Ondanks vele gesprekken met scholen, instanties en een aantal keer wisselen van school gaat het niet goed. Inmiddels kan en gaat mijn dochter, van inmiddels 12 jaar, al 3 jaar niet meer naar school. Onze hoogbegaafde dochter wordt letterlijk ziek van school, zo ziek dat zij niet meer wilde leven, laat staan dat zij nog iets kon leren.

In de afgelopen jaren ben ik in de zoektocht naar goede hulp voor mijn dochter tegen de muren van bureaucratie bij alle instanties opgelopen. Bij het consultatiebureau bezoek met 1,5 jaar wordt gevraagd een toren te maken van 6 blokken. Uit alle ruimten werden extra blokken gehaald en mijn dochter stapelde vrolijk verder. Toen de medewerkers zeiden dat dit heel bijzonder was vroeg ik: wat nu? Dat wisten ze eigenlijk ook niet en daarmee was het consult ten einde.

Muur van weerstand

In alle jaren daarna heb ik niet veel betere ervaring opgedaan met de reguliere hulpverlening. Helemaal sinds onze dochter thuisblijft van school, op advies van alle specialisten met verstand van hoogbegaafdheid, lopen wij nog meer op tegen een muur van weerstand.

Instanties weten en snappen het niet en kiezen regelmatig voor weerstand, dwang en drang. Ervaringsdeskundigen en belangenverenigingen adviseren; neem een rechtsbijstandverzekering, laat nooit iemand binnen en neem elk gesprek op. Dit is wat hulpverlening voor deze kinderen heeft bereikt. Gezinnen kunnen er niet op vertrouwen en komen in volledige isolatie.

De vraag „wie gaat dat betalen” moet ik beantwoorden in overleggen. Zelden vraagt men hoe het nu eigenlijk gaat met mijn dochter of wat zij echt nodig heeft.

Naar schatting zitten 15 tot 20 duizend kinderen thuis

Al zeker 3 jaar bied ik onderwijs aan mijn dochter aan en begeleid ik haar om op te groeien tot een volwassene die zichzelf kan redden in deze wereld. Hiervoor heb ik inmiddels een team van specialisten om mij heen verzameld, deels zelf bekostigd.

Ik kan niet werken doordat ik een dagtaak heb aan vechten met instanties, om mijn kind haar kinderrechten te laten krijgen. Mijn sociale contacten zijn beperkt tot een minimum en wij hebben inmiddels een vermogen gestoken in onderwijs en zorg voor onze dochter.

Helaas ben ik absoluut niet de enige. Naar schatting zitten 15 tot 20 duizend kinderen thuis, waarvan een groot deel hoogbegaafd is. Wij redden ons wel, maar ik zie gezinnen omvallen onder deze enorme druk. Ook deze groep dreigt vermalen te worden door een bureaucratisch systeem dat niet is ingericht om kinderen te helpen, maar om alle ‘stakeholders’ tevreden te houden.

Is dit de volgende ‘toeslagenaffaire’? Ik geloof van wel, deze onderwijsaffaire moet stoppen.

Saskia Diederik woont in Vlagtwedde

Als ingelogde PREMIUM lezer kun je op dit artikel reageren. Hierbij hebben we een aantal huisregels voor opgesteld welke je hier kunt lezen.

Reageren

Nog geen toegang tot PREMIUM, abonneer je hier

Nieuws

menu