Gemeenten verbieden in toenemende mate de vorming van studentenhuizen. Waarom? Het studentenhuis is Nederlands erfgoed dat we moeten koesteren | opinie

'Red het studentenhuis!' Foto: Venema Media

Veel gemeentes ontruimen op dit moment bestaande studentenhuizen en nieuwe worden verboden, stelt Bart Lubbers. Volgens hem gaat daarmee een sociaal rijke Nederlandse traditie verloren.
Lees meer over
Opinie

Nederlandse studenten kampen met toenemende woningnood en eenzaamheid. Inmiddels is de nood zo hoog dat studenten in tenten op campings wonen. Veel studenten staan er alleen voor en missen helemaal in deze coronapandemie sociaal contact.

Nu weten studenten prima wat de oplossing is: het studentenhuis. Je deelt de kosten en je zorgt voor elkaar. In een woongroep, want dat is feitelijk een studentenhuis, leer je lief en leed met elkaar te delen.

Daarnaast zorgt een studentenhuis voor sociale controle. Je zorgt voor elkaar en stimuleert elkaar tijdens de examenperiodes. Voor velen is deze tijd dan ook een mooie en leerzame periode in hun leven.

Een zeer rijke traditie

Gelukkig kent Nederland een zeer rijke traditie van studentenhuizen. Sommige studentenhuizen bestaan al decennia. Het zijn vaak oude huizen in de binnenstad waar het studentenleven zich afspeelt.

Wie in het buitenland heeft gestudeerd kan beamen dat het Nederlandse studentenleven uniek is. In Nederland zijn er geen dure privé-universiteiten, maar juist openbare universiteiten die voor iedereen toegankelijk zijn.

In Nederland is geen individualisering op anonieme campussen, maar juist een sociaal rijk leven. We zijn toch geen Amerika? Onze jongeren willen vooral samenleven. Het is een sociale traditie die we als Nederlandse samenleving moeten koesteren.

Middel tegen woningnood

Nu zou je verwachten dat ook de overheid het studentenhuis zou koesteren als middel tegen woningnood en eenzaamheid. Helaas is het tegendeel waar. Veel gemeentes ontruimen op dit moment bestaande studentenhuizen en nieuwe worden verboden.

Veel mensen leggen de tekortkoming van studentenkamers bij pandjesbazen. Toch lijkt het in de meeste gevallen een gevolg te zijn van het beleid van de overheid. In Utrecht, Leiden of Amsterdam mag je aan niet meer dan drie studenten verhuren; in Groningen is het verhuren aan meer dan één student verboden.

Verhuurders worden door deze regelgeving gedwongen huizen op te splitsen in dure studio’s. Oude historische panden in de binnenstad worden hierdoor compleet vernacheld. Gemeentes subsidiëren deze splitsingen, waarna de huren verhoogd worden. Het onttrekken van studentenkamers wordt hiermee door de gemeentes beloond en aangewakkerd. Zo zijn in de afgelopen jaren honderden studentenkamers verdwenen.

‘Mogelijke overlast’

Studentenhuizen helpen tegen woningnood, eenzaamheid, te hoge huren, speculatie, en nog veel meer zaken waar ook de Gemeentes zich in kunnen vinden.

Eigenlijk is er maar een reden waarom studenten in het woningbeleid een status aparte hebben en dat is ‘mogelijke overlast’. Dit kan echter nooit een grond zijn om een bevolkingsgroep op voorhand een samenlevingsverbod op te leggen.

‘Overlast’ is prima te beperken door overleg, waarschuwingen en aanpassingen per situatie. Een compleet verbod voor studentenhuizen is onacceptabel en onlogisch in een tijd van kamernood.

Onomkeerbaar

Bovendien is het verdwijnen van het studentenhuis onomkeerbaar. Een sociaal rijke Nederlandse traditie gaat verloren. Dat is eeuwig zonde. Hier krijgen we echt spijt van.

Red het studentenhuis!

Bart Lubbers is historicus

Als ingelogde PREMIUM lezer kun je op dit artikel reageren. Hierbij hebben we een aantal huisregels voor opgesteld welke je hier kunt lezen.

Reageren

Nieuws

Meest gelezen

menu