Waar laten we versleten windmolens en zonnepanelen? Na aardgastrauma straks een afvaltrauma? | opinie

Wikado speeltuin in Terneuzen, gemaakt van afgedankte windmolens (ontwerp: Superuse Studios) Foto: Gebroeders Kraaijeveld Barendrecht/GKB

Windmolenwieken en zonnepanelen zijn na zo’n dikke twintig jaar aan vervanging toe, maar waar laat je die dingen? De problematiek van afval van duurzame energiewinning moet op de agenda komen, stelt Herman Blom.
Lees meer over
Opinie

Onlangs berichtte het Dagblad van het Noorden dat negen ‘windreuzen’ in de Eemshaven gesloopt worden. Gelukkig zullen de turbines ergens anders een nieuw leven gaan leiden. Ze zouden nog niet aan het einde van hun levensduur zijn.

Bestemming onbekend

Toch was de bestemming van de turbines volgens het bericht nog niet bekend. Laten we hopen dat dat nog goed komt, al hebben ze waarschijnlijk al hun halve economische levensduur achter de rug.

Voor zowel windmolenwieken als zonnepanelen – de andere symbolen van de duurzame energiebronnen – geldt dat ze na zo’n dikke twintig jaar echt aan vervanging toe zijn. Dat is een lastige waarheid, want waar moeten we heen met afgeschreven turbines en panelen?

In eigen regio

Indachtig het principe ‘think global, act local’ zal dat niet in een ver buitenland zijn, maar juist in de eigen regio of gemeente. Zijn we daar wel klaar voor?

Recyclen van die dingen kun je voorlopig wel vergeten. De turbinebladen zijn namelijk gemaakt van een composiet dat moeilijk te recyclen is vanwege de hars die de glas- of koolstofvezels met elkaar verbindt. Die zogenaamde ‘hars’ is overigens – heel duurzaam – gemaakt van… aardolie.

Chemische reacties onomkeerbaar

Omdat de bij het productieproces plaatsvindende chemische reacties onomkeerbaar zijn, kun je de bestanddelen niet meer uit elkaar halen en hergebruiken. Iets soortgelijks geldt ook voor de zonnecollectoren.

Idealiter is 90 procent van een zonnepaneel opnieuw te gebruiken, de andere 10 procent (de zonnecellen zelf) is dat niet en gaat verloren. Die zonnepanelen komen doorgaans op de stort terecht. Zo gaan kostbare grondstoffen verloren. Wind- en zonne-energie mogen dan duurzaam zijn, hun productie-elementen zijn het allesbehalve.

Speeltuinen opvrolijken

Wat kun je doen met de afgeschreven turbinebladen? Je zou er een paar speeltuinen mee kunnen opvrolijken, zoals in de Rotterdamse wijk het Oude Noorden en in Terneuzen is gebeurd. Je kunt ze – zoals in de VS is gedaan – op een begraafplaats netjes tegen elkaar leggen en overdekken met aarde.

Hoe dan ook, dat het Noorden nu als wingewest voor duurzame energie wordt ingezet, is prachtig, maar het betekent dus wel dat we straks opgescheept zitten met bulten afval.

Hoekje voor een grafveld

Waar zou daar plaats voor zijn? Liefst natuurlijk in de Eemshaven, dat immers zo trots is op haar bijdrage aan de duurzame en circulaire economie. Laten ze daar alvast een hoekje reserveren voor een grafveld van de circulaire energievoorziening!

Deze kwestie, waar we binnen nu en tien jaar niet omheen zullen kunnen, roept een beeld op dat we in het Noorden maar al te goed kennen: het hele land geniet mee van de hier opgewekte groene energie, maar de lasten zijn voor de Groningers en Drenten.

Hun rotzooi als dank?

Het merendeel van de zonneparken is bovendien in buitenlandse handen. Molenparken idem dito. Die investeerders hebben al miljarden euro’s aan Nederlandse subsidies opgestreken, schepen ze ons als dank straks ook nog af met hun rotzooi?

De discussie over wel of geen kernenergie strandt altijd bij de angst voor het eeuwig werkzame kernafval. Maar ook de problematiek van afval van duurzame energiewinning moet op de agenda komen, zeker als je dat regionaal wilt oplossen. Het mag niet zo zijn dat het aardgastrauma straks een opvolger krijgt in de vorm van een afvaltrauma.

Herman Blom is publicist

Nieuws

Meest gelezen

menu