Ruim 75.500 kinderen in Nederland hebben door ouderverstoting geen contact meer met een van hun ouders. Help deze kinderen | opinie

Ruim 75.500 kinderen in Nederland hebben door ouderverstoting geen contact meer met een van hun ouders. Foto: Shutterstock

Trea ven Lent ziet na een scheiding haar kinderen niet meer, ondanks een co-ouderschapsplan dat door beide partijen is ondertekend en goedgekeurd door de rechtbank. Volgens haar verdient ouderverstoting meer aandacht omdat het óók schadelijk is voor het kind.
Lees meer over
Opinie

Velen hebben het woord ouderverstoting nog nooit gehoord. En hebben geen idee wat het betekent. En toch zijn er ruim 75.500 kinderen in Nederland die door ouderverstoting diep ongelukkig zijn en door de ouderverstoting geen contact meer hebben met een van hun ouders.

Een kind is van nature loyaal aan beide ouders. Maar door de problematiek tussen ouders die na de scheiding is ontstaan, worden kinderen min of meer gedwongen om een keuze te maken. Het is niet dat ze een keuze willen maken tussen hun beide ouders, maar ze zien dit als de enige uitweg om rust te creëren en om op deze manier zichzelf staande te houden in de situatie die is ontstaan. Een vorm van overleven.

De controlerende ouder deelt vaak ouderzaken met het kind. Het kind word vaak door de controlerende ouder zo gemanipuleerd en geïndoctrineerd, waardoor het kind het gevoel heeft de mening van de controlerende ouder te moeten overnemen. Het kind verliest in die zin zijn eigen identiteit en verkondigt vaak de mening van de controlerende ouder als zijnde zijn eigen.

Liefde verdienen door afwijzing

Het kind is emotioneel volledig afhankelijk van de controlerende ouder en zal er alles aan doen om waardering van de controlerende ouder te krijgen en liefde te voelen. De liefde die de controlerende ouder geeft aan het kind is niet vanzelfsprekend, deze liefde moet verdiend worden door afwijzend te reageren op de andere ouder en door te gehoorzamen.

Kinderen die in een situatie van ouderverstoting terecht komen spreken vaak alleen maar slecht over de andere ouder, terwijl de controlerende ouder in hun ogen niets fout doet. Dit doet een kind vanuit hun ‘overlevingsmechanisme’. Het kind zal ontkennend spreken over de andere ouder en zeggen dat er nooit een goede relatie is geweest en dat ze in de toekomst geen contact meer wensen.

De controlerende ouder legt de keuze voor de omgang met de andere ouder bij het kind en zal ook tegen hulpverlening en kinderrechter zeggen dat naar het kind geluisterd dient te worden.

Kinderen belast met volwassen-verantwoordelijkheden

Door de wensen en behoeften van de vervreemde kinderen in te willigen en hen te laten bepalen of ze omgang willen met de verstoten ouder, worden deze kinderen belast met verantwoordelijkheden voor volwassenen. Kinderen kunnen door deze verantwoordelijkheid ontsporen in hun gedrag, omdat zij niet met deze verantwoordelijkheid kunnen omgaan. En ook niet horen om te gaan. Een taak voor hulpverlening is om de gezinshiërarchie te herstellen.

Doordat de gezinshiërarchie door de ouderverstoting is verstoord, worden kinderen verantwoordelijk gemaakt voor het geluk en welbevinden van de controlerende ouder. Die zich als slachtoffer gedraagt van de andere ouder. Het kind wordt dan een gesprekspartner voor de controlerende ouder. Dit wijst op parentificatie.

Parentificatie houdt in dat een kind langdurig de zorg van een ouder overneemt met de bijbehorende taken. Het gaat hier over dat de zorg langdurig ongepast is. Ongepast in de zin van niet passend bij de leeftijd van het kind en dat het schadelijk is voor de ontwikkeling van het kind.

Zo weinig mogelijk contact met de andere ouder

De controlerende ouder zorgt voor zo weinig mogelijk contact tussen het kind en de andere ouder, om te voorkomen dat de andere ouder de onwaarheden kan weerleggen of nuanceren. Ook word het kind geïsoleerd van iedereen die iets positiefs zou kunnen zeggen over de andere ouder, of uitspraken van de controlerende ouder zouden kunnen ontkrachten.

Door de ouderverstoting verloochent een kind een deel van zichzelf, van zijn eigen identiteit. Een kind is per slot van rekening voor 50 procent een deel van de vader en voor 50 procent een deel van de moeder. Het kind dat verwikkeld is in ouderverstoting verloochent dus 50 procent van zichzelf.

Dit heeft gevolgen voor de ontwikkeling van het zelfbeeld van het kind. Gevolgen voor de ontwikkelingsfasen van het kind naar het volwassen worden. Vele kinderen hebben hierdoor psychische klachten, een laag zelfbeeld en kampen met faalangst. De loyaliteit van een kind is onverwoestbaar, maar bij verbod kan liefde en toewijding onzichtbaar worden.

Help deze kinderen.

Trea van Lent is inwoner van Veendam. Ze is drie jaar gescheiden. Ondanks een co-ouderschapsplan dat door beide partijen is ondertekend en goedgekeurd door de rechtbank, ziet zij haar kinderen niet meer.

Als ingelogde PREMIUM lezer kun je op dit artikel reageren. Hierbij hebben we een aantal huisregels voor opgesteld welke je hier kunt lezen.

Reageren

Nog geen toegang tot PREMIUM, abonneer je hier

Nieuws

menu