Niet eens welkom zijn en je toch op willen dringen, het is te gek voor woorden. PvdA en GroenLinks: temper de regeerlust en doe het niet! | opinie

Jesse Klaver (GroenLinks) en Lilianne Ploumen (PvdA) staan de pers te woord nadat beide partijen hebben besloten om de Tweede Kamerfracties tijdens de formatie te fuseren. ANP/LEX VAN LIESHOUT

‘Links’ heeft niks te zoeken in een liberaal-christelijk kabinet, stelt Bert Middel. Volgens hem houdt ‘links’ zichzelf voor de gek door ‘verantwoordelijkheid’ te willen nemen.

Terwijl de formatie van een nieuw kabinet volop getraineerd wordt, staan PvdA en GroenLinks te trappelen om samen mee te mogen doen. Waarmee zij met hun intussen schamele zeteltal een centrumrechts kabinet aan een meerderheid helpen. Dit is onbegrijpelijk, onverstandig en vooral onnodig.

De beide linkse partijen schieten zichzelf zo in de voet en wellicht zijn de gevolgen op termijn nog ernstiger. Van het intussen zwaar aangeslagen en zeer afgekalfde ‘verenigd links’ blijft dan nog minder over.

Hun zeteltal in ons parlement bevindt zich nu al op een absoluut dieptepunt en dat kan alleen nog maar erger worden. Op termijn is dit politieke zelfmoord. ‘Verantwoordelijkheid willen nemen’ is een veelgebruikte Haagse uitdrukking, maar ‘links’ houdt zich er zelf mee voor de gek. Kortom, temper de regeerlust en doe het niet!

Herpak jezelf

Daarom, herpak jezelf, kom tot rede en laat vooral zien waar ‘links’ voor hoort te staan. Dat is voor bestaanszekerheid en armoedebestrijding in dit op het oog zo rijke land, voor een serieuze aanpak voor de onderschatte en zeer urgente klimaatcrisis, voor sociale rechtvaardigheid en voor solidariteit met degenen die het minder goed getroffen hebben.

Dat gaat ‘links’ niet lukken als bijwagen in een nieuw liberaal-christelijk kabinet, waarin de sympathie voor ‘links’ minimaal of zelfs volstrekt afwezig is. Niet eens welkom zijn en je toch op willen dringen, het is te gek voor woorden.

Zie de feiten. Het in januari afgetreden kabinet-Rutte 3 heeft bij de laatste verkiezingen een meerderheid behaald. Weliswaar nipt, maar toch. De VVD van Rutte wil hooguit met één linkse partij samenwerken, dus niet met zowel de PvdA als GroenLinks die elkaar omklemmen zonder zich te verenigen. In de Tweede Kamer bedraagt hun zeteltal slechts de helft van dat van de VVD.

Bijna gehalveerd

‘Links’ heeft bij de verkiezingen ongelooflijk op zijn lazer gekregen. De felle oppositie van de SP leidde tot een fors verlies, GroenLinks wilde dolgraag regeren en werd daarop bijna gehalveerd. De PvdA was al eerder genadeloos afgestraft voor haar ‘historische vergissing’ om in het kabinet-Rutte 2 alleen met de VVD te regeren. Om vervolgens de verzorgingsstaat te willen redden door deze deels af te breken. En dan nog verbaasd te zijn over de mokerslag bij de verkiezingen, die ook dit jaar allesbehalve uitgewerkt bleek.

Plaatselijk en provinciaal kan uitstekend met de VVD worden samengewerkt, ook al omdat PvdA en VVD elkaar vertrouwen. Landelijk bepaalt het verdelingsvraagstuk de politieke agenda. Daar staan VVD en PvdA lijnrecht tegenover elkaar: ondanks alle tot nu toe mislukte pogingen daartoe gaan het neoliberalisme en de sociaaldemocratie niet samen.

Dat is niet erg, zo valt er tenminste iets te kiezen. Simpelweg tussen de dominantie van de markteconomie en de zekerheid van een samenleving waarin de mens centraal staat. Het is het een of het ander, een Derde (tussen)Weg is er niet, dat is al eerder geprobeerd en leidde tot niets.

Pieken en dalen

Een wetmatigheid in de politiek is dat elke grotere partij periodiek pieken en dalen kent. Zo is D66 al drie keer in haar bestaan uit de schijndood herrezen.

Ook de VVD kende twintig en dertig jaar geleden haar dieptepunten, waarvan zij zich wist te herstellen. De PvdA heeft ook eerder forse klappen opgelopen, zij het nog nooit zo erg als de laatste jaren. Met de kwestie-Omtzigt en een politiek leider die geen politicus wil zijn verkeert momenteel het CDA in een vrije val.

Er komen drie parlementaire enquêtes aan – toeslagen, corona, aardbevingen – waarmee het lot van een nieuw kabinet al snel bezegeld kan zijn. Dan gaat Rutte naar Europa of ‘een functie elders’ en kan ‘links’ het opnieuw proberen. Met verbindend en moreel leiderschap en bovenal met strijdbaarheid!

Bert Middel was namens de PvdA lid van de Tweede en Eerste Kamer, burgemeester van Drachten|Smallingerland en is nu dijkgraaf van het Drents-Groningse waterschap Noorderzijlvest

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
menu