Rock-‘n-roll is een onuitroeibare subcultuur voor oude, witte mannen en met – gelukkig! – steeds weer jonge aanwas. Die verdient in Groningen een platform als Vera | opinie

Optreden Lewsberg in Vera. Foto: Duncan Wijting

Volgens Jan Westera gaat Vera ten onder als er niets verandert. Wim Reckers vindt dat we ervoor moeten waken om het kind met het badwater weg te gooien.
Lees meer over
Opinie

Normaal gesproken heb ik niet de neiging om te reageren op opiniestukken in de krant. Een journalist is ook maar een mens, en die heeft recht op zijn eigen mening. Maar na het artikel van Jan Westera (‘Vera gaat ten onder als er niet iets verandert’, DvhN , 19-10) ben ik toch in de pen geklommen. Want zijn verhaal is ongenuanceerd, tendentieus en feitelijk onwaar.

De schrijver stelt dat Vera in de loop der jaren is verworden tot een club voor oude, witte mannen. Maar hij weet (en chargeert bewust?) dat dat niet klopt.

Hij beroept zich op het concert van The Bobby Lees op woensdag 13 oktober. Tijdens dat concert stond een dolenthousiaste meute van twintigers en dertigers in de moshpit te hossen. Niks vernieuwends aan, klopt, en wie weet, over twee jaar misschien vergeten, klopt ook. Maar wel een rock-‘n-roll feest zonder weerga, en dat is toch ook wat waard?

Al decennialang pionier

Vera is al decennialang aan het pionieren in de rammelrock. Eind jaren ’70 sprong het op de punktrein, daarna waren ze er als de kippen bij met de new wave en grunge.

Ook de laatste jaren heeft men een neusje voor baanbrekende bands in het genre, zoals Fontaines D.C., Protomartyr, Idles, enzovoort. Bands, waar massa’s jonge honden op af komen, geflankeerd door groepjes oude, witte mannen die de rock-‘n-roll maar niet vaarwel kunnen zeggen. Boeie!

Vera heeft een internationale naam opgebouwd als rocktempel van formaat. En vernieuwing: akkoord. Wie kan daar nou op tegen zijn? Wat dat betreft staat de nieuwe programmeur een formidabele taak te wachten, waar de heer Westera en ik hem heel veel succes mee wensen.

Vier ton subsidie

Maar we moeten ervoor waken om het kind met het badwater weg te gooien. Jan Westera heeft het over de jaarlijkse vier ton subsidie voor Vera, die hij waarschijnlijk exorbitant hoog vindt, zeker in relatie tot de paar dubbeltjes voor de plaatselijke klaverjasclub. Maar hij weet vast ook dat er miljoenen subsidie over de toonbank vliegen voor allerlei theatergezelschappen en orkesten. ’t Is maar hoe je het bekijkt.

Hij stelt een shirtjesruil voor met Simplon; hun acts naar Vera, en omgekeerd. Alsof de avantgardistische muziektheatergroepjes die bij Simplon vlinders staan te knippen (ik mag toch ook wel even chargeren?) beter tot hun recht komen in de grote zaal van Vera.

Onuitroeibare subcultuur

De heer Westera en ik zijn het over één ding eens: laten we zuinig zijn op wat we hebben. Rock-‘n-roll is een onuitroeibare subcultuur voor dementerende oude, witte mannen en met – gelukkig! – steeds weer jonge aanwas. Die in Groningen een platform als Vera verdient.

Je moet er toch niet aan denken dat je in het vervolg voor je rammelrock naar Utrecht of Amsterdam zou moeten afreizen...

Wim Reckers is inwoner van Haren

Als ingelogde PREMIUM lezer kun je op dit artikel reageren. Hierbij hebben we een aantal huisregels voor opgesteld welke je hier kunt lezen.

Reageren

Nieuws

Meest gelezen

menu