Aan de stremming van het Pekelderdiep moet nodig iets gedaan worden. We willen ons dierbare daip toch niet laten verpieteren tot een lullig kikkerslootje? | opinie

De praam Familietrouw in het Pekelderdiep. Foto: DVHN

Peter Westers roept op om het Pekelderdiep bevaarbaar te houden en niet te laten dichtslibben. ‘Misschien kunnen we er een rijksmonument van maken?’

Een kennis uit mijn geboortedorp Nieuwe Pekela stuurde me een knipsel van het artikel ‘Familietrouw ploegt door Pekelderdiep’ uit het Dagblad van het Noorden van zaterdag 31 juli 2021. Hierin kwam de vraag aan de orde of de praam Familietrouw, het oudste nog varende turfschip van de provincie Groningen, wellicht het laatste schip is dat ooit nog door het Pekelderdiep zal varen.

De scheepvaart is er immers gestremd. Door een verouderd en slecht functionerend elektronisch systeem kunnen bruggen niet worden opgehaald of afgedraaid. Alleen met een flinke dosis spierkracht en soms met koevoeten en breekijzers lukte het uiteindelijk toch om de Familietrouw van zijn thuishaven voor het Kapiteinshuis in Nieuwe Pekela naar het Stadskanaal te krijgen.

Het moge duidelijk zijn dat er tegen de stremming iets moet worden ondernomen. Nieuwe Pekela is het dorp waar gedurende de negentiende en begin twintigste eeuw honderden schepen werden gebouwd en evenzovele kapiteins, stuurlieden en ander zeevarend volk hun bestaan vonden met de zeevaart over alle wereldzeeën. Bij hun thuiskomst namen ze allerhande modes, sieraden en souvenirs uit verre landen mee. De boeiende geschiedenis hierover is te vinden in Het Kapiteinshuis.

Enorme drukte

Later, met de opkomst van de strokarton- en aardappelmeelindustrie was het ook een enorme drukte. Al die schepen moesten onder die bruggen door en lagen te wachten om door de sluizen te worden geschut.

Toen dat voorbij was ontdekte men de mogelijkheid als doorvaartroute voor de opkomende binnenvaartrecreatie. In Oude Pekela werd flink geïnvesteerd in een mooie jachthaven met maar liefst 80 ligplaatsen.

Als je met de beste bedoelingen in al dat moois hebt geïnvesteerd zul je op z’n tijd hieraan onderhoud moeten plegen. Om de bruggen en sluizen gangbaar te houden. En je ontkomt er ook niet aan om het dichtslibben en de groei van waterplanten in de hand te houden. In de jaren vijftig zag je daarom af en toe een baggermolen zich door het diep graven, met daarbij een paar pramen getrokken door een klaibolle om de blubber af te voeren.

Zou die er nog zijn om het Pekelderdiep tot in lengte van jaren bevaarbaar te houden?

Waterplanten van de bodem maaien

Overigens zag ik deze zomer aan het Paterswoldsemeer een apparaat rondvaren dat zeer efficiënt grote oppervlakten dicht begroeide waterplanten van de bodem maaide. Daar hadden ze voor dat probleem dus ook al iets uitgevonden.

We willen ons dierbare daip toch niet laten verpieteren tot een lullig kikkerslootje? Indachtig de spreuk uit Samuël 1 vers 12 Eben-Haëzer heeft de Heere ons tot hier geholpen. Vanaf nu moeten we de klus verder zelf klaren.

Als het effe kan toch wel met een beetje hulp? Van de gemeente misschien, of de provincie of het rijk? Is het niet een goed idee om van het hele Pekelderdaip een rijksmonument te maken? Dat zou vast een hoop nieuwe mogelijkheden bieden voor het groeiende legioen van binnenvaarwaterrecreanten.

Peter Westers is geboren in Nieuwe Pekela en woont Enschede

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
menu