Opinie: Waarom het onderwijs wel moet staken

Foto Archief ANP/Piroschka van de Wouw Foto: Piroschka van de Wouw

Veel ouders zijn niet blij met de nieuwe onderwijsstaking eind van deze maand. Maar de leerkrachten kunnen niet anders, meent moeder en docent Menny Huttinga.

Donderdag 30 en vrijdag 31 januari staat er een nieuwe onderwijsstaking gepland. Deze keer twee dagen, aangezien de overheid tot op heden het onderwijs grotendeels alleen tijdelijk tegemoet komt en niet kijkt naar de lange termijn. Er wordt gewacht op de besluiten van het nieuwe kabinet. Maar het onderwijs kan niet wachten. De leerlingen hebben recht op een vijfdaagse schoolweek, ze hebben recht op onderwijs dat ze nodig hebben met daarbij de middelen die daar bij horen. De leerkrachten hebben te maken met een hoge werkdruk. Het onderwijs kun je niet in de wacht zetten.

Klaar met staken

Zowel op de school waar ik werk, als op de school van mijn drie kinderen zie ik dat ouders wel klaar zijn met het staken. Weer twee dagen geen onderwijs, geen zorg, geen begeleiding bij de ontwikkeling van de kinderen. Misschien wel weer twee dagen opvang regelen. En ik snap het. Want ook onderwijsland wil dit niet. Vindt dat het eigenlijk niet zou moeten.
Deze ouders zien echter niet hoe groot de problematiek is in het onderwijs. En ik denk dat je dat ook alleen maar kunt weten wanneer je zelf in het onderwijs werkt of hebt gewerkt.
Want dan weet je dat je werk altijd doorgaat. Dan weet je dat de kerstvakantie geen vakantie is, maar dat je dan de overuren opneemt van de weken ervoor. Dan weet je dat je als leerkracht soms hemel en aarde moet bewegen om de juiste zorg te kunnen bieden voor dat ene kind. Dan weet je tegen wat voor bureaucratie je aanloopt als het even anders gaat dan op papier staat. Dan weet je dat je dagen naast het lesgeven en de voorbereidingen daarvan vol zitten met onderwijsontwikkelingen waarvan de ene nog niet is geborgd, maar de volgende alweer ingevoerd moet worden. Dan weet je dat je toch maar aan het werk gaat ook al ben je niet fit, anders is er geen leerkracht voor jouw groep en zadel je je collega’s met ‘jouw’ kinderen op. Dan weet je dat kinderen niet alleen leren door ze de hele dag op een stoel te laten zitten met een boek voor hun neus. Dan weet je wat er georganiseerd moet worden aan activiteiten en dat je die bijwoont in je vrije tijd. Dan weet je wat je allemaal moet bijhouden en administreren van de ontwikkelingen van de kinderen. Dan weet je dat je cursussen moet volgen waarvan je later denkt; waarom hebben wij die cursus toen gedaan? Dan weet je dat je af en toe zelf met een stofdoekje en stofzuiger door de klas moet om er geen stofnest van te maken.
En dat ik, met mijn 38 jaar, over 2 jaar aan de top van mijn salaris zit als leerkracht, is dan bijzaak.

Wij voeren actie voor jullie kinderen

Dus ouders, ingevlogen opa’s en oma’s, oppassers, ooms en tantes, buren of wie er dan ook maar zorgt voor de kinderen deze twee dagen; besef dat de ontwikkeling van je kind deze twee dagen niet stil hoeft te staan. Wandel door het bos en ga onderzoeken wat er leeft, ga een rondje fietsen en bespreek de verkeersregels of leer je kind fietsen, bak samen een taart en laat ze de juiste hoeveelheden afwegen, bezoek een museum, laat zien hoe je moet timmeren en zagen, ga naar de dierentuin om nieuwe diersoorten te ontdekken, laat ze eens verliezen met een gezelschapsspel.
Dan gaan wij, leerkrachten, actie voeren voor jullie kinderen.
En mochten er toch nog zorgen zijn over de onderwijsstakingen, stuur deze dan naar het ministerie in plaats van naar de scholen. Daar huizen namelijk de veroorzakers van de stakingen, niet in het onderwijs.


Menny Huttinga uit Roden is leerkracht in het basisonderwijs en moeder van drie schoolgaande kinderen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
menu