Back to 1725 | column Daniël Lohues

Daniël Lohues

Daniël Lohues

Lees meer over
columns

Afgelopen week liep ik ergens op een weggetje in Duitsland. Het was een zandpad dat daar vast al eeuwen en eeuwen door het licht glooiende gebied liep. Het was stil en een beetje mistig. Geen geluiden van verkeer. Geen zicht op windmolens of andere hedendaagse bouwsels. Geen andere mensen. Ik hoefde mijn ogen niet bijna-dicht te knijpen om me in vroegere tijden te wanen. Ik deed alsof het 1725 was.