Dat biedt hoop, zegt ze met een stralende lach. Het dieptepunt, waarna alles alleen nog maar beter kan, komt steeds dichterbij | column Maaike Borst

Terwijl ik op de nepleren bank zit, uitkijkend op grote bouwkranen die de verloederde sociale woningbouw in deze wijk te lijf gaan en glimlachend naar de jonge vrouw die me uitnodigde voor koffie, probeer ik me voor te stellen wie ik was geweest als mijn leven zo was gelopen als dat van haar.

Maaike Borst

Maaike Borst Foto: Corné Sparidaens

Lees meer over
columns

Opgroeien in een land in burgeroorlog, een vader en broer die vertrekken voor een beter bestaan, achterblijven met je moeder en zus, hopen dat er ooit vooruitgang komt.