‘Coach, ik speel. Ook al kan ik drie weken niet lopen'

Misschien was dat typisch Amerikaanse vleugje flair dat Steven Irvin bracht net genoeg voor de historische bekerwinst van Abiant Lycurgus. ‘Coach, I will play, ook al kan ik drie weken niet lopen'. Lycurgus' bekersucces met een sausje uit de USA.

‘Coach, ik speel. Ook al kan ik drie weken niet lopen'

‘Coach, ik speel. Ook al kan ik drie weken niet lopen'

Met de 3-1 zege op eeuwige rivaal Landstede uit Zwolle schreef Lycurgus historie; voor het eerst won het de nationale beker, ook al speelden de Groningers niet groots. ,,Maar we zijn er nog niet'', beloofde Auke van de Kamp, de jongeling die uitgroeide tot man van het weekeinde. ,,We hebben gezegd dat we drie prijzen willen winnen en daar staan we voor. Nu op naar de landstitel.''

De ommekeer
De euforie bij de Groningers was begrijpelijk: na drie jaren waarin Zwolle op alle fronten de prijzen pakte, lijkt Lycurgus de ommekeer in te hebben gezet. In aanloop naar het seizoen won het de Super Cup, daarna klopte het Zwolle tweemaal in de competitie en in Almere was Lycurgus weer de bovenliggende partij.

,,Twee mannen wil ik daar even uitpikken'', zei coach Arjan Taaij, die naast de 20-jarige Van de Kamp, invaller voor de geblesseerde Chris Voth, ook Irvin als vooruitgeschoven pion noemde. ,,Dat Irvin met een enkelblessure de risico's neemt en zegt: ‘Coach, I will play', zegt genoeg.''

Het pakte goed uit voor Lycurgus; Irvin speelde, ietwat ingehouden, een puike partij en camoufleerde daarmee enigszins de onvoldoende die Wytze Kooistra achter zijn naam kreeg. De altijd zo succesvolle Drentse diagonaal werd tegen Zwolle flink aan banden gelegd en kwam pas in de vierde set een beetje uit de verf. ,,Ik heb getwijfeld om Wytze te wisselen voor Gino Naarden, maar heb hem toch het vertrouwen gegeven. Dat pakte toch nog goed uit; in de vierde set maakt hij toch weer even het verschil.''

'Als team zijn we zó ver'
Wat dat betreft bood de partij tussen de twee volleybalgrootmachten met het oog op een eventuele finale om het landskampioenschap aardig wat perspectief voor Lycurgus. Zwolle heeft het ontstane gat met Lycurgus aardig gedicht, maar is er nog niet. Bovendien: Kooistra kan véél beter, net als Just Dronkers, die bij vlagen flink wat moeite had met de Zwolse service. ,,Maar als team pakken we het op, zelfs uit dit soort situaties. Als team zijn we zó ver'', zei aanvoerder Dennis van der Veen, die op 24-15 in de vierde set het winnende punt sloeg.

De ‘Benjamin' van de ploeg loodste zijn ploeg door de moeilijke momenten heen: Auke van de Kamp – vorig jaar nog speler van Talent Team – ontpopte zich in de Final Four tot koele kikker. Zowel tegen Dynamo als Landstede bleef de Zutphenaar knap overeind. Dat was nodig ook, want grotendeels ingegeven door het gebrek aan tegenstand in de vaderlandse competitie was Lycurgus de laatste weken wat stuurloos, wat futloos geworden.

Dadendrang van Steven Irvin
Maar misschien gaf de dadendrang van Steven Irvin wel de doorslag bij Lycurgus. De schrik was Arjan Taaij zaterdag om het hart geslagen; zijn aanvaller klapte door zijn rechter enkel en bleef liggen bij het net. Irvin strompelde het veld af, waarna Lycurgus in een lange vierde set in de halve finale tegen Dynamo (33-31) een weg naar de finale vond. ,,Maar het is nooit zo pijnlijk geweest dat ik niet kon spelen'', zei Irvin, die koste wat kost de finale wilde halen. ,,Ook al zou ik drie weken niet kunnen lopen. Dít is waarvoor ik bij Lycurgus ben gebleven'', sprak hij heldhaftig. ,,I had some unfinished business to do.''

De klus die nog geklaard moest worden, was de erfenis van vorig jaar, toen Irvin met Lycurgus naast alle prijzen greep. ‘Servin' Irvin bleef Groningen trouw, mede dankzij de komst van Kooistra, en kan nu oogsten. ,,We hebben twee van de drie prijzen en zullen er alles aan doen om die derde ook te pakken.''

Je kunt deze onderwerpen volgen
PREMIUM
menu