De laatste wedstrijd van Rachid

Asielzoeker Rachid Traoré (19) voetbalde zondag zijn laatste wedstrijd voor het eerste van Achilles 1894. Ten minste: als de IND haar zin krijgt.

De laatste wedstrijd

De laatste wedstrijd Hilbrand Dijkhuizen

Rachid is stil. Gespannen. De muziek dreunt door de kleedkamer van het eerste elftal in het stadion van Achilles 1894. Rachid draagt een wit shirt over zijn wedstrijdtenue met de tekst ‘Rachid moet blijven'. Door ‘Rachid' staat een kruis en erboven staat ‘Ik' met de hand geschreven. Maar de begaafde middenvelder moet weg. Terug naar Burkina Faso. Op 4 januari moet hij zich melden in de vrijheidsbeperkende locatie in Ter Apel. Maar zondag wil Rachid tijdens zijn mogelijk laatste wedstrijd nog drie punten pakken voor zijn club, want degradatie dreigt voor de Asser hoofdklasser. En Be Quick is niet bepaald makkelijk.

Steun

Rachid Traoré (19) woont in het asielzoekerscentrum in Zweeloo. Hij deelt een kamer met Henry Mansaray uit Sierra Leone die ook in de basis van Achilles staat en mogelijk eenzelfde lot wacht. Het clubbestuur probeert Rachid op allerlei manieren te steunen. Voor de wedstrijd van vandaag is de toegang gratis om de aandacht van zoveel mogelijk mensen te trekken. Overal hangen affiches dat Rachid moet blijven, het team draagt de actieshirts tijdens de warming-up en voordat de wedstrijd begint, spreken beide teams hun steun uit aan Rachid. Maar als de scheidsrechter fluit, is de steun verdwenen. Na 24 minuten scoort Be Quick.

Docent Sport & Bewegen Rens Spijkers (34) van het Alfa-College is de mentor van Rachid en zit op de tribune. Ook hij draagt vandaag een ‘Rachid moet blijven'-shirt. Hij is boos. Ziedend. ,,Zo'n goede jongen die zo ontzettend zijn best doet. Hij haalde bij het laatste Centraal Examen de hoogste cijfers van Nederland. Hij heeft hier echt zijn plek gevonden. Wat heeft hij daar nu in Burkina Faso? Niets.''

'Zijn leven is hier'

Want wat is er nu precies gebeurd? Dat is niet helemaal duidelijk. Spijkers: ,,Ik weet dat zijn moeder na problemen met haar hart is overleden. Zijn vader is volgens mij nooit echt in beeld geweest. Ik weet niet of die nog leeft. Rachid ging bij een oom wonen, maar die kon niet voor hem zorgen. Die stuurde hem naar een vriend in Mali. Daar hielp een blanke man hem om naar Nederland te komen. Wie en waarom? Geen idee. Maar dat doet er ook niet toe. Feit is dat dit drie jaar geleden is en dat die jongen hier nu staat. In Burkina Faso wacht er niets of niemand op hem. Zijn leven, zijn studie en zijn vrienden zijn hier.''

Zoals Patrick Bult (18) uit Nieuwolda. ,,Ik vroeg of hij nog kerst bij ons thuis wilde vieren. Maar hij gaat samen met zijn vriend uit het azc al wat doen. Dat snap ik heel goed.''

'Pfffff'

Hij ziet de spanning op het gezicht van Rachid. ,,Hij is afwezig en er met zijn hoofd niet bij. Hij wil liever ook niet over zijn situatie praten. Dat snap ik ook.'' Achilles-trainer Theo ten Caat merkte het ook. ,,Hij meldde zich ziek nadat hij het nieuws kreeg dat hij terugmoest. Donderdag trainde hij weer mee. En goed ook. Daarom staat hij toch in de basis. Het is een heel goede voetballer. Andere spelers voetballen beter door hem. Hij is vooral goed in de lucht. Hij wint kopduels.''

Spijkers: ,,Over een paar weken is hij weg. In de vrijheidsbeperkende locatie geldt er een meldingsplicht. Hij moet dan waarschijnlijk stoppen met zijn opleiding. Vanaf 4 januari is hij vriend- en studieloos.''

75ste minuut. Be Quick scoort 0-2. PvdA-raadslid Luc Rengers kijkt toe. Hij is hier vandaag om van het Alfa-college het verhaal over Rachid te horen. Misschien dat hij nog iets kan betekenen. ,,Ik help ook twee broers uit Sierra Leone. Ze waren 11 en 14 toen ze hier kwamen. Die hebben zulke, zulke verschrikkelijke dingen gezien. Dat is nu 15 jaar geleden. De één is ingenieur. De ander ICT'er. Maar ze moeten wel terug.''

Het fluitsignaal klinkt. Eindstand: 0-2. Rengers: ,,Pfffffffff.''

 

‘Ik blijf geloven dat ik niet in dat vliegtuig stap'

De wedstrijd is voorbij. Achilles 1894 leed een 0-2 nederlaag tegen Be Quick. Maar middenvelder Rachid Traoré (19) is niet echt met zijn hoofd bij de nederlaag. Hij denkt vooral aan 4 januari. Dan moet hij zich van de Immigratie- en Naturalisatiedienst melden bij de vrijheidsbeperkende locatie in Ter Apel.

Hier wordt hij voorbereid op zijn terugkeer naar Burkina Faso. ,,Het is moeilijk. Ik wil er gewoon niet mee bezig zijn. Ik blijf hoop houden en geloven dat ik niet in dat vliegtuig naar Burkina Faso stap.'' Er loopt nog een hoger beroep.

Mamadou Congo (51) uit Assen vluchtte 22 jaar geleden uit Burkina Faso. Hij las over de wedstrijd van Rachid en wilde er gewoon voor hem zijn zondag. Ze praten in een lokaal dialect met elkaar. Rachid lacht. ,,In de drie jaar dat ik hier nu woon, heb ik nog nooit een landgenoot ontmoet.''

Je kunt deze onderwerpen volgen
PREMIUM
menu