Egbert Streuer: ‘meest bescheiden wereldkampioen ooit’ is niet vergeten

Geen Nederlandse motorcoureur die meer won dan Egbert Streuer. Reden voor het Drents museum om 35 jaar na zijn eerste van drie wereldtitels een tentoonstelling aan de sportman te wijden die in de jaren tachtig samen met Bernhard Schnieders een legendarisch zijspanduo vormde.

Motorcoureur Egbert Streuer bij zijn uitpuilende prijzenkast in zijn huis in Grolloo. Foto: Corné Sparidaens

Motorcoureur Egbert Streuer bij zijn uitpuilende prijzenkast in zijn huis in Grolloo. Foto: Corné Sparidaens

,,En ik maar denken dat ze me allemaal vergeten waren. Maar nee, het leeft nog steeds’’, begint Egbert Streuer gapend te vertellen aan de keukentafel in zijn Drentse boerderij, waar de deurbel zojuist een einde aan zijn middagslaapje heeft gemaakt. ,,Ik lag even te dutten, sorry. Zeg, moet je koffie?’’

Pontificaal op tafel ligt een opgevouwen flyer van het Drents museum. Een veel jongere Streuer met ragebol kapsel en enorme bakkebaarden lacht vriendelijk naar de camera. ‘Egbert Streuer - Nederlands meest succesvolle wegracecoureur’, staat eronder.

Nederlands motorsucces was er in de jaren tachtig genoeg, maar het succesvolst was een zijspancombinatie uit Assen. Streuer/Schnieders, destijds een duo dat qua naamsbekendheid de concurrentie aankon met Van Kooten & De Bie en Mini & Maxi. Samen met bakkenist Bernhard Schnieders kroonde de woest bebaarde Streuer zich drie keer op rij tot wereldkampioen.

Oude koeien

,,Ik vond het vrij normaal, toen. Maar ik begin nu wel te beseffen dat het destijds veel meer impact had dan ik toen dacht’’, vervolgt de nu 65-jarige Streuer, met een baard die wat vaker bezoek van een schaar krijgt en waar de kleur wel uit is. ,,Oude koeien, bij gebrek aan beter, of zo? Ik weet het niet.’’

Op zijn racepalmares staan 22 GP-overwinningen, drie wereldtitels en elf Nederlandse kampioenschappen. Na de eerste van twee langverwachte thuiszeges op Assen, die pas kwamen na de wereldtitels, brak er een volksfeest uit. ,,Wij waren al in het centrum van Assen voor de huldiging, toen moest de laatste nog van het circuit vertrekken. Een kilometerslange file, met tienduizenden motorfietsen. Niet normaal.’’

Maar van een bepaalde status die je zou kunnen ontlenen aan al die roem, is niets te merken. Schnieders, in 2005 overleden, was altijd al veel meer de glamourboy . Streuer de stille techneut. En ook nu op zijn 65ste is de ‘professor’ nog steeds op zijn gelukkigst thuis in Grolloo, zijn centrum van de wereld.

In zijn boerderij waar meubilair uit de jaren zeventig de toon zet, rookt hij zijn sjekkies en springt er elk uur een koekoek uit de klok. Oude motorfietsen en een buffetkast vol al jaren niet meer afgestofte bekers sieren de hal. En in de schuur op zijn erf pronkt de computergestuurde draai- en freesbank waarmee de techneut al zijn hele leven de rekeningen betaalt door onderdelen te draaien. Vooral voor de beroemde fluitenbouwer Kingma, waarvan het atelier twee straten verderop zit. ,,Dan heb je het over dwarsfluiten. Heel bijzondere. Maar ik maak ook gewoon van die Berdien Stenberg-gevallen, hoor.’’

Compliment van Johan Derksen

Vijf stappen en hij is van zijn werk weer thuis. De drievoudig wereldkampioen die met zijn bedrijf gewoon in het telefoonboek van Grolloo staat, naast Kapster Anita en Oldejans Haardhout. ,,Ja, waarom niet?’’

Johan Derksen, die bij hem om de hoek woont, noemde Streuer eens ‘de meest bescheiden wereldkampioen ooit’. Eentje die geruisloos door het esdorp beweegt en zich alleen laat zien voor een pilsje in het dorpscafé. Liefst net voor sluitingstijd, als de rest van het dorp al op één oor ligt. ,,Ik zie het maar als een compliment, die woorden van Johan. Liever dit dan dat hij zegt dat ik van de blablabla ben.’’

Een tentoonstelling, een biografie. Al die aandacht voor zijn persoon, Streuer kan zich er nog altijd smakelijk om verwonderen. ,,Zo’n expositie, daar moeten ze me echt in sleuren. Daar komt veel achter weg, hoor. Ik zit daar dan echt tegenaan te hikken. Maar als het dan eenmaal loopt, dan is het ook wel weer leuk. Zo besef ik nu pas goed wat er toen allemaal gebeurd is. Toen leefde ik overal dwars doorheen.’’

Een markante persoonlijkheid was hij. Een wandelend uithangbord van grote sponsors als Lucky Strike en AudioSonic, die elke dag wel een winkel kon openen. ,,Bij een benzinepomp, op een luchthaven, overal herkenden ze me. Maar het waren ook andere tijden, hè. Zat je in het achtuurjournaal dan zag iedereen het. Die massa bereikt de sport allang niet meer.’’

Zoon Bennie werd in 2015 ook wereldkampioen in de zijspan, maar beoefent de sport in betrekkelijke anonimiteit. ,,Het aanzien van de sport is wel gedegradeerd, ja. Op Silverstone of Francorchamps reden wij voor wel 140.000 man. Die bezoekersaantallen zijn overal een heel eind teruggelopen’’, weet Streuer, die in 1992 stopte toen de belangstelling voor de zijspanklasse al tanende was. ,,Destijds werd er veel meer aan gedaan, natuurlijk. De publiciteit was gigantisch. Toen wij in 1984 ivoor het eerst wereldkampioen werden, vlogen we na de race vanuit Zweden meteen terug naar Nederland om live in de uitzending te komen. Met motor en al, hè. Kwam daar bij studio sport in een keer het hele spul binnen.’’

Geleende centen van Riemer van der Velde

Dat alles had hij ook niet kunnen bevroeden toen het eind jaren zeventig allemaal begon met een stout plannetje en wat geleende centen van voormalig sc Heerenveen-voorzitter Riemer van der Velde. ,,We hadden er lol aan, hobbyisme was het. Ik zag het ook helemaal niet als werk. We deden gewoon ons best.’’

Zanger van Cuby & the Blizzards Harry Muskee wordt geëerd met een standbeeld in Grolloo. Volgens Johan Derksen verdient Streuer er ook een voor al die sportieve successen. ,,Maar dat zal toch wel niet’’, proest Streuer, alleen al bij het idee. ,,Ach, ik zal het wel horen.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
menu