Helmhaar | Tourcolumn Marijn de Vries

Tijdens de Tour de France geven onze columnisten Marijn de Vries en Erik Dekker beurtelings in deze krant hun visie op het wielerspektakel.

 Marijn de Vries.

Marijn de Vries. Foto: DvhN

‘Helmhaar’. Kent u die uitdrukking? Bij de meeste mensen – vooral mensen met kort haar – zie je het helmhaar pas als de helm lange tijd onder zweterige omstandigheden op het hoofd heeft gezeten, en afgezet wordt. Het haar is op sommige plekken tegen het hoofd geplakt en op andere plekken, waar de ventilatiegaten zaten, staat het juist omhoog. Voilà: een vreemdsoortig punkkapsel.

Sommige wielrenners proberen helmhaar te voorkomen. Marcel Kittel herinnert u zich vast nog wel. De Duitse sprinter met de gelikte kuif. Du hast die Haare schön , zongen zijn ploeggenoten hem toe nadat hij een massasprint in de Tour had gewonnen. En dat was ook zo: Marcel Kittel had de Haare altijd schön. Voor de koers stond hij zijn kapsel uitgebreid te stylen, te föhnen, haarlak erin – en dan de helm erop. Tijdens de Tour liet hij zijn haar zelfs knippen op de rustdag.

Dylan Groenewegen is er net zo eentje. Die staat ’s ochtends voor de koers ook minutenlang voor de spiegel. Alle haartjes recht, de kuif in een mooie krul. Dat de helm het haar meteen weer plet doet niet ter zake. Als het maar goed zit als de helm af gaat. Een beetje platter is dan geen probleem – maar vooral: als het maar geen helmhaar wordt.

Er zijn ook renners die het niets kan schelen. Die er niet op letten. Die hun helm gewoon op hun hoofd pleuren en wel zien wat ervan komt. Meestal zie je dat pas na de koers, als de helm af gaat. Maar soms ontwaar je al tíjdens de wedstrijd helmhaar. Zoals gisteren, bij de tot nu toe twee beste renners uit de Tour, Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard. Normaal zou het misschien niet zo zijn opgevallen, maar de twee mannen volgden elkaar als een schaduw naar de top van de Col du Portet. Natuurlijk zat Richard Carapaz er ook nog bij, maar hij bleef op positie drie hangen en was daardoor veel minder duidelijk in beeld.

Bij beide mannen was de helmhaarvorming op de laatste beklimming al ver gevorderd: er staken grote plukken door meerdere ventilatiegaten in de helm heen. Juist omdat ze met z’n tweeën waren, zag het er zo koddig uit, die wuivende pluimpjes uit de helm.

Het zette me ook aan het denken. Je zou het slordig kunnen noemen. Maar naarmate de Tour vordert, vergaat de lust om de haren te doen renners wellicht steeds meer. En eigenlijk, dacht ik, gaat het niet eens om de zin in haren kammen. Het gaat om de energie die haren kammen kost. Het haar niet doen is eigenlijk een goede keuze: elk greintje energie kan immers best gespaard worden. Dus als je helmhaar hebt, heb je pas echt oog voor marginal gains .

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Tour de France
menu