Ranomi Kromowidjojo treurt niet na 'ondankbare' vierde plek. 'Het is geen kattenpies wijvenzwemmen'

Er zijn sporters die na het behalen van de vierde plek op de Olympische Spelen een kleedkamer vernielen of dagen treuren in een hoekje. Ranomi Kromowidjojo niet. Bij de bijna 31-jarige zwemster brak binnen een aantal seconden na haar race in het Aquatics Centre alweer een glimlach door.

Ranomi Kromowidjojo laat zich niet meer van haar stuk brengen.

Ranomi Kromowidjojo laat zich niet meer van haar stuk brengen. ANP / HH

Kromowidjojo had zich voorgenomen om te genieten van de olympische finale en niet een mentale inzinking te krijgen als het zou tegenvallen. Daarvoor is ze simpelweg te gelukkig. Dat ze in totaal al drie gouden olympische medailles heeft, zal natuurlijk ook hebben meegespeeld.

„Natuurlijk wil ik op het podium komen, maar het is goed zo. Ik ga ook niet balen. Er is niks fout gegaan. Na negen jaar doe ik nog steeds mee met de wereldtop. Nee, ik baal echt niet. Het is geen kattenpies wijvenzwemmen. Je kan mij niet van mijn stuk brengen. Het is gewoon goed zo”, zei een stralende Kromowidjojo.

‘Het is ook niet in ons opgekomen om daar tegen te protesteren’

Kromowidjojo wilde vijf jaar geleden in Rio haar titel op de 50 meter vrije slag prolongeren, maar moest toen genoegen nemen met brons. Dat lukte niet. De twee zilveren medailles bleken uiteindelijk de enige twee zwemmedailles in Tokio, twee meer dan vijf jaar geleden in Brazilië. „Qua resultaat was het mijn race beter dan in Rio (zesde plek, red.). Toen was het allemaal zo enorm beladen. Ik dacht nu van te voren ook: daar heb ik helemaal geen zin in. Daar is mijn leven veel te leuk voor. Ik ga niet huilend op bed liggen.”

De vraag dringt zich nu op of Kromowidjojo haar loopbaan nog drie jaar verlengt tot de Spelen van Parijs. Daar zou de dan 34-jarige zwemster zestien jaar na haar eerste Spelen in Peking nog een keer een gooi kunnen doen naar een medaille. Kromo is er nog niet uit, of houdt het nog even voor zichzelf. Dat kan natuurlijk ook.

„Dit hoofdstuk is in ieder geval gesloten. Ik kan zeggen dat het nu goed is, maar je kan ook zeggen: ’het gaat goed, ik ga door’. Het is altijd een gevoelsdingetje. Het afgelopen jaar met corona ben ik me wel bewust geworden van het feit dat gezondheid niet vanzelfsprekend is. Ik heb gewoon heel erg genoten, met mijn teamgenoten en met Marcel (bondscoach Wouda, red).”

Nu breekt een periode van ontspanning aan voor Kromowidjojo. Binnen 48 uur vliegt ze naar Nederland, zoals alle sporters die klaar zijn in Tokio. Met een op de loer liggende coronabesmetting met tien dagen horrorhotel als beloning is het voor de sporters sowieso geen straf om het land te verlaten.

„Nu heb ik tijd om mijn ouders te zien. Ik heb ze al anderhalf jaar niet meer geknuffeld. Dat ga ik eerst doen. Ik mag niet bij Ferry (haar vriend Weertman die bij het openwaterzwemmen voor goud gaat, red.) kijken komende week (5 augustus, red.), maar hij was er vandaag wel. Dat wisten we van te voren. Het is ook niet in ons opgekomen om daar tegen te protesteren. Ik moet gewoon binnen 48 uur weg zijn. Ik kan ook helemaal niet op de venue komen, dus dan zit ik hier (olympisch dorp), red) de race te kijken op een stom schermpje.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Olympische Spelen
menu