Dafne Schippers loopt ondanks een dubbele hernia naar haar zesde titel op de 100 meter tijdens de NK atletiek outdoor in Breda

Ze worstelt met haar lichaam, maar Dafne Schippers won haar zesde titel op de 100 meter sprint tijdens het NK atletiek outdoor in Breda.

Dafne Schippers zet op de laatste 20 meter nog eens en wint de 100 meter. Marije van Hunenstijn (rechts) wordt tweede en Jamile Samuel derde.

Dafne Schippers zet op de laatste 20 meter nog eens en wint de 100 meter. Marije van Hunenstijn (rechts) wordt tweede en Jamile Samuel derde. Foto: BAS CZERWINSKI

De 29-jarige Dafne Schippers verwees op de eerste dag van de NK in 11,20 seconden respectievelijk Marije van Hunenstijn (11,28) en Jamile Samuel (11,34) in de finale van de 100 meter naar het zilver en brons. De Utrechtse was blij met het goud, want een Nederlandse titel is een Nederlandse titel, zo liet ze na haar race weten.

Die liep ze wederom niet zonder pijn. Schippers heeft langer last van rugklachten, waardoor haar prestaties negatief worden beïnvloed. Ze heeft zelfs een dubbele hernia met slijtage tussen de wervelschijven. Vandaar dat de tweevoudig wereldkampioene op de 200 meter al enkele jaren niet meer in de beurt komt bij haar eigen toptijden van een aantal jaren geleden: 10,81 op de 100 meter en 21,63 op de 200 meter.

,,Het is lastig’’, zei Schippers, ,,als Dafne zit ik uitstekend in mijn vel, maar als atlete niet. Ik had nu last van de spieren naar mijn knieën. Dat heeft toch met die rug te maken. Die heeft daar invloed op. Alles ligt nu open naar de Olympische Spelen. Zoals welke afstanden ik ga lopen. Waarom ik toch blij ben? Gewoon, ik ben wel weer Nederlands kampioen. Ik lag op twintig meter voor de finish nog gelijk met die andere meiden en dan win ik alsnog met voorsprong. Ik blijf wel een knokker.’’

De Groningse sprintster Leonie van Vliet van Team 4 Mijl werd vijfde in 11,48. Daar was ze niet helemaal tevreden mee: ,,Mijn start was niet goed. Daar ben ik wel een beetje teleurgesteld over. De regen hielp ook niet mee. En we moesten na een foute start opnieuw starten. Dat maakt het lastig om te concentreren. Maar ik liep nu mijn op een na snelste tijd ooit. Mijn PR is 11,47. Dus ik mag niet klagen. Ik heb eigenlijk een geweldig seizoen’’, zei de atlete. Chris Garia greep op de 100 meter bij de mannen het goud. Solomon Bockarie (10,42) werd tweede, terwijl Hensley Paulina in 10,46 het brons won.

Wendy Koolhaas uit Groningen kon haar Nederlandse titel kogelslingeren niet verdedigen. Ze moest met een worp van 60,82 meter genoegen nemen met het brons. Het goud was voor Judith Essemiah (61,97). Hoogspringster Britt Weerman uit Assen raakte haar Nederlandse titel kwijt aan Glenka Antonia, die 1,81 meter sprong. Het zilver was voor de Emmense Sarah van Beilen (1,77), terwijl het brons met dezelfde hoogte maar met meer foutsprongen naar Weerman én Sofie Dokter ging. Zij komt net als de noordelijke hoogspringsters uit voor Groningen Atletiek.

Suzanne Voorrips van Team 4 Mijl, die vorig jaar haar eerste Nederlandse titel outdoor op de 800 meter won, plaatste zich moeiteloos voor de finale van zaterdag in 2:09,50. Het talent Britt Roos uit Ruinen van HAC’63 haalde de finale niet.

Ook de uit Winschoten afkomstige Danaïd Prinsen sneuvelde in de series. De indoorkampioene 800 meter uit 2018 stapte tijdens haar race vanwege een opspelende blessure voortijdig uit. Dat ze meedeed was echter al bijzonder, want de Groningse heeft de afgelopen jaren een heftige tijd achter de rug. Ze kampte niet alleen met blessures, maar zat ook mentaal in de put.

,,Dit was sinds twee jaar voor het eerst dat ik weer een 800 loop. Tijdens een indoorwedstrijd had ik mijn kuit gescheurd en sindsdien gaat het niet meer zo goed. Ik ben gestart, maar ik wist dat ik niet in een bloedvorm verkeer. Al had ik verwacht dat ik de race wel zou uitlopen. De training op spikes ging goed. Maar die blessure gaf me nog steeds last. Het straalde door naar mijn achillespees, waardoor ik na 400 meter niet meer kon afzetten. Ik kon mijn voet niet meer gebruiken en die heb ik toch heel nodig.’’

Ze ontkent dat ze ooit helemaal met atletiek gestopt was. ,,Nee, dat heb ik nooit gezegd, maar ik zat niet lekker in mijn vel. Ik was tijdje depressief en had een mega burn-out. Het ging niet meer. Daarna was mijn enige doel om weer te starten en finishen in een wedstrijd. Het starten is in ieder geval gelukt, haha. Ik was tijdens deze race niet de Danaïd die ik ooit was. Het is de vraag of ik dat ooit nog word. Maar dit is zeker niet mijn laatste wedstrijd’’, zei de atlete, die nu traint bij Titus Fierkens in Zevenaar.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
menu