Basketballer Rienk Mast (ex-Donar): van een pleintje in Groningen naar de NBA?

In de rubriek ‘Bellen met het buitenland’ zoeken we contact met sporters en coaches die (grotendeels) in den vreemde vertoeven. Vandaag: oud-Donar-basketballer Rienk Mast.

Rienk Mast pakt een rebound als speler van Donar.

Rienk Mast pakt een rebound als speler van Donar. Foto: Jan Kanning

Oké, Rienk Mast zit even niet in het buitenland. Twee weken geleden landde de 19-jarige basketballer op Nederlandse bodem om een paar weken vakantie te vieren bij zijn ouders in Groningen. De rest van het jaar bivakkeert de 2,06 meter lange basketballer in de VS, waar hij in de stad Peoria, in de staat Illinois, collegebasketbal speelt.

Vakantie is misschien een groot woord. Ook in Nederland is Mast altijd in de buurt van een basketbal. Een paar keer per week speelt hij deze periode met oud-teamgenoten op basketbalveldjes in de stad. ,,We mogen de zaal nog niet in, dus speel ik met wat vrienden op een veldje bij de Verzetsstrijderslaan. Of we gaan naar de Aclo, daar is een 3x3 basketbalveldje aangelegd’’, vertelt Mast.

Mast vertrok in de zomer van 2019 richting de VS. De toen net 18-jarige talentvolle basketballer had op dat moment al een hele reeks wedstrijden gespeeld voor Donar. De grote sprongen die Mast maakte, stokten kort voor hij zijn reis naar het beloofde basketballand begon. In de laatste weken bij Donar raakte Mast ernstig geblesseerd aan zijn knie. Toch vertrok hij naar Bradley University, waar hij een jaar lang revalideerde.

‘Knie is als nieuw’

,,Ik ben heel tevreden over de revalidatie’’, laat Mast weten. ,,Aan het begin van dit seizoen was het even wennen, maar inmiddels heb ik helemaal nergens meer last van. De knie is als nieuw. De begeleiding was heel goed hier. Natuurlijk heb ik me afgevraagd hoe de knie het zou houden, maar ik probeerde er vooral niet te lang aan te denken.’’

Waar het met het lijf van Mast het afgelopen seizoen uitstekend ging, waren de prestaties van zijn team minder goed. In zijn conference, waarin meerdere colleges uit de staten Illinois, Indiana, Iowa en Missouri aan meedoen, eindigde Bradley University als negende van de tien teams. ,,Vooraf mikten we nog op een plek bij de top 3’’, grinnikt Mast. Door blessures en interne strubbelingen (een paar oudere spelers werden disciplinair geschorst) verliep het seizoen niet als gehoopt.

Persoonlijk kende Mast een prima seizoen. ,,In het begin was het even zoeken. In de VS hanteren ze een andere speelstijl dan in Europa. Het collegebasketbal is heel erg snel en atletisch, er zijn meer één-tegen-éénduels. In Europa wordt er meer rust genomen, er wordt meer met het hoofd gespeeld. Ik was de Europese stijl gewend. Voor mij is het goed geweest om deze nieuwe speelstijl mee te maken. Dat maakt me completer.’’

March Madness

Mast kreeg in de VS genoeg tijd om te wennen aan het snellere spel. De eerste maanden van het seizoen bestaat het collegebasketbal uit wedstrijden die van minder groot belang zijn. ,,Het begint pas echt in januari. Dan spelen we de competitie tot begin maart. Daarna is er een knock-outsysteem. Die wedstrijden gaan maar over één duel.’’ Daardoor komt het best vaak voor dat zelfs de nummer 5 van de competitie uiteindelijk kampioen wordt en zich plaatst voor March Madness , een groot basketbaltoernooi dat jaarlijks miljoenen kijkers trekt.

Bradley University eindigde dus als negende en daarom was Mast niet te zien tijdens March Madness . De blik kan daardoor gericht op volgend seizoen. ,,Er gaat vrij veel veranderen’’, zegt Mast. ,,We hadden een selectie van vijftien spelers. Daarvan blijven er acht over. We krijgen er dus zeven spelers bij na de zomer.’’

Mast is niet de enige buitenlander in zijn team. ,,Daarom heb ik ook voor Bradley University gekozen. Het is heel internationaal. Er komt nog een Fin, een Canadees, een Kameroener, een Fransman en een Nederlander, Malevy Leons, bij. Hij speelde bij Apollo in Amsterdam. Ik heb hem al ontmoet, ik heb hem een poosje geleden een rondleiding op de campus gegeven.’’

Ontknoping NBA

Mast keert zelf in juli terug naar de campus en zal er direct de training hervatten. Ondertussen volgt hij vanuit Nederland de ontknoping in de NBA. Vanwege de coronapandemie heeft Mast zelf nog geen wedstrijd kunnen bezoeken in de grootste basketbalcompetitie ter wereld, terwijl Chicago Bulls op twee uurtjes rijden van de campus zijn thuiswedstrijden speelt. ,,Het zou mooi zijn om een keer een wedstrijd te bezoeken’’, zegt Mast. ,,Maar de Bulls is niet mijn favoriete team. Op dit moment zijn dat de Dallas Mavericks, vanwege Luka Doncic. Het is echt een genot om naar hem te kijken.’’

Of Mast zelf ooit in de NBA te zien zal zijn, is nog te vroeg om te zeggen. De kans is hoe dan ook klein om ertussen te komen in het basketbalgekke Amerika. Hoe vaak start een NBA-carrière op een Gronings pleintje?

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
Donar
Basketbal
menu