'Waar gaat dit heen?', zal Ronald Koeman zijn vrouw Bartina retorisch hebben gevraagd | column Jonathan Ploeg

Mijn oren klapperden begin deze week hevig toen ik hoorde hoeveel de huidige schuldenlast van FC Barcelona bedraagt. Die heeft inmiddels een bedrag bereikt van negen nullen voor de komma.

Barça positief over toekomst ondanks 451 miljoen verlies

Barça positief over toekomst ondanks 451 miljoen verlies ANP

Negen nullen! Het water staat de Spaanse club, tot voor kort het grootste voetbalbolwerk van Europa, aan de lippen. Sterker, als het niet oppast dompelt het volledig onder water. Voor mij is dit het zoveelste bewijs dat de voetbalwereld volledig ontspoord is.

Gezien het financiële wanbeleid is het geen wonder dat Barcelona, waar ‘onze’ Ronald Koeman aan het roer staat, zich blijft vastklampen aan de oprichting van de Super League. Het volgens velen verwerpelijke potentiële miljoenenbal lijkt op dit moment de enige uitweg om de schuldenlast relatief snel te doen afnemen en aansluiting te vinden bij de overige financiële grootmachten in het hedendaagse voetbal, waaronder Bayern München en Manchester United.

‘Wat zou Koeman hiervan vinden?’, vraag ik mij weleens af. Tot nu toe hield hij zijn lippen stijf op elkaar. Als ik hem zo inschat, dan kan ik mij niet voorstellen dat Koeman voorstander is van een gesloten competitie die bedoeld is om de oprichters ervan te verrijken en waar het sportieve aspect duidelijk ondergeschikt is. In de veilige omgeving van zijn appartement in Barcelona zal hij ongetwijfeld in het bijzijn van zijn vrouw Bartina meerdere malen het hoofd hebben geschud.

‘Waar gaat dit heen?’, zal hij haar, althans zo stel ik mij voor, retorisch hebben gevraagd. Trainer worden bij zijn droomclub FC Barcelona zou de kroon moeten zijn op Koemans loopbaan. Maar ondanks prima prestaties worden tegengewerkt door de clubvoorzitter, met Messi je sterspeler zien vertrekken omdat hij door financiële wanorde niet meer kan worden betaald en dan ook nog eens dat gedoe rondom die Super League: daar heeft hij ongetwijfeld op voorhand niet voor getekend.

Als ik zelf naar Barcelona kijk, dan zie ik niet meer het tiki-taka van weleer en dat betreur ik. Hoewel het spel misschien sprankelt, overheerst bij mij het beeld van een club die wordt geregeerd door mensen die uit zijn op winstbejag en daarbij hun hand overspelen. Een naar trekje dat zich de top van de voetbalwereld heeft eigengemaakt en de fans dupeert. Prijzen worden opgedreven, clubs worden kapotgemaakt. Het gaat wat mij betreft ten koste van de magie en de charme die het voetbal juist zo mooi maken.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
menu