We wilden allemaal Milko zijn: voetballen, roken, drinken en eruit zien als een bandlid van The Grateful Dead

We wilden allemaal Milko zijn. Toen hij bij FC Groningen speelde, in maillots, liepen op de noordelijke voetbalvelden overal voetballers in een dergelijk kledingstuk. Als er een speler in 50 jaar tijd tot de verbeelding sprak, dan was dat het Macedonische enfant terrible.

Milko Djurovski beleefde met FC Groningen een fantastisch seizoen in 1990/1991.

Milko Djurovski beleefde met FC Groningen een fantastisch seizoen in 1990/1991. Foto: NvhN.

De beste in een halve eeuw FC Groningen is Arjen Robben, of misschien toch Ronald Koeman, Luis Suarez of Virgil van Dijk. Fandi Ahmed bleek de meeste exotische en Milko Djurovski (1963) met stip de kleurrijkste.

De wildste verhalen deden over hem de ronde. Hij zou onder de tribune slapen en trainen op moonboots. Als ik hem er in maart 2014 naar vraag, thuis bij de Servische Zora Duvnjak die mij helpt met een boek over hem, schudt Djurovski het hoofd.

De Rookmagiër

Of ik wel eens geprobeerd hem met die dingen te trainen? Dat gaat helemaal niet. Zijn bijnaam ‘De Rookmagiër’ snapt hij evenmin. Wie heeft dat bedacht? Waarop de Macedoniër naar het balkon loopt om de zoveelste sigaret op te steken.

Een voetballer die tot de verbeelding sprak. Alleen al door zijn verschijning. Hij zag er uit als een bandlid van de ultieme hippieband The Grateful Dead. Lang haar en ongeschoren gezicht. Onvoorspelbaar en ongrijpbaar.

Voor supporters was kijken naar Djurovski een emotionele achtbaan. Van pure euforie tot schuimbekken van ergernis. Milko Djurovski maakte tussen 1990 en 1994 iedereen de kop gek in het Oosterparkstadion.

Niemand kon kwaad op hem worden

Al kon niemand echt kwaad op hem worden. Hij was aardig, levend op gevoel, in alles een jongen van het platteland en vrijgevig. Zijn teamgenoten ervoeren dat tijdens het trainingskamp in Marbella, halverwege het seizoen 1990/1991. Ze moesten aan hem wennen. Wat mede het ijs deed breken was dat toen de groep na een uitgebreide lunch wilde afrekenen, Milko dat al had gedaan.

Maar in een documentaire over hem wordt hij ‘crazy’ genoemd. Terwijl ze op de Balkan wel wat gewend zijn. Alsof Formule 1-coureurs over Max Verstappen zeggen: ,,Nou, hij rijdt wel erg hard.’’

Roken tijdens de warming-up

Milko Djurovski kwam in 1990 naar FC Groningen na wedstrijden tegen Partizan Belgrado in 1989, tweede ronde UEFA-cup. De noorderlingen viel de bek bij de eerste ontmoeting al open. De spits rookte een sigaret tijdens de warming-up, kleedde zich om en speelde weergaloos. Hij scoorde in beide wedstrijden drie keer en FC Groningen lag eruit. Waarna de noorderlingen de kans kregen hem in te lijven en toehapten.

Djurovski was reeds ster én enfant terrible. Omdat toezeggingen niet werden nagekomen stapte hij in 1986 van Rode Ster Belgrado over naar aartsvijand Partizan Belgrado. Voetbalminnend Joegoslavië was zo van slag dat hij moest onderduiken in een jachtslot van president Tito.

Mangup Milko, Kwajongen Milko

Hoewel Milko de indruk wekte een natuurtalent te zijn, bleek het tegendeel waar. Hij en zijn dik een jaar oudere broer Bosko werden door vader Cvetko al vroeg gedrild. De dorpelingen van het kleine Zilce keken soms op als ze om het huis renden en alleen Bosko voorbij kwam. Milko lag dan even onder een boom. Toen al kreeg hij de bijnaam ‘Mangup Milko’. Kwajongen Milko.

De droom van Cvetko kwam uit. De twee speelden voor Rode Ster en Joegoslavië. Bosko de harde werker en Milko de grilligheid zelve. Een echte ster. Hij maakte zelfs een liedje met zangeres Ana Bekuta. Ze vertelde in maart 2016, toen ik Belgrado bezocht, dat hij echt kon zingen: ,,Ook dansen ging goed. Dat zit in zijn Macedonische ziel.

Verhalen over afpersing en goudsmokkel

Zijn verblijf in Groningen verliep met pieken en dalen. In het seizoen 1990/1991 werd FC Groningen met Milko Djurovski en Hennie Meijer als aanvalskoppel derde, maar trainers als Pim Verbeek en Theo Vonk konden weinig met hem. Er gingen verhalen rond over afpersing, goudsmokkel en banden met criminelen en na een tussenstop bij Cambuur vertrok de Macedoniër via de zijdeur.

Milko Djurovski moet begin 1993 zijn conditie zelfs op peil houden bij amateurclub De Vogels en speelt één wedstrijd met het vijfde. Een van zijn nieuwe ploeggenoten, garagehouder Jan Boonstra, noemt dat in het Nieuwsblad van 19 januari 1993 een eer.

‘Hij gaf twee rondjes’

Tijdens en na de wedstrijd is hij one of the boys . Boonstra: ,,Je weet hoe dat gaat, allemaal om de stamtafel. (…) En ombeurten een rondje geven. Ja hoor. Djurovski ook. Hij gaf twee rondjes.’’

De carrière van Djurovski is na FC Groningen feitelijk voorbij. Na wat clubs in de marge wordt hij trainer. Jaap Visser zoekt hem op en schrijft daarover in het blad Johan in december 2002. Het artikel heeft de veelzeggende titel: ‘Aan gene zijde van het sterrendom’.

Nergens spijt van

Djurovski heeft echter nergens spijt van, noteert Visser: ,,Ik ben een vrolijk mens, spontaan en ik kan goed improviseren. Ik neem impulsief beslissingen en dan kan het gebeuren dat je naderhand denkt: dat had ook anders gekund. Maar daar moet je niet moeilijk over doen.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
menu