Wielrennen in de stromende regen: Het rondje Ziel en de vloek van Harma

Daag nooit een weervrouw uit. Dat is de les die ze hebben geleerd bij wielercriterium Rondje Ziel. Ze kregen gisteren de volle laag van de weergoden. Maar gekoerst werd er wel in Delfzijl, met persoonlijke, educatieve mededelingen en al.

Foto:

Foto: Jan Kanning

Met de hashtag #harmaziternaast, verwijzend naar RTV Noord-weervrouw Harma Boer en haar voorspelling voor zondag, probeerde de organisatie van Rondje Ziel in een tweet op vrijdagavond de moed er op humoristische wijze nog wat in te houden.

Maar wie zondagochtend uit het raam keek wist genoeg: #harmazatinderoos. Het was herfst in Noord-Nederland. De regen viel zoals wielrenners in de eerste Tourweek tegen de grond gaan; hard en bijna onophoudelijk.

Alan Looms was de sterkste

Met name slecht nieuws voor de heren van de Sportklasse, de laagste klasse – of laten we het minst hoge noemen… - die zondag aan de start verschenen van de lustrumeditie van het wielercriterium Rondje Ziel en als eerste aan de beurt waren om rondjes te draaien op het 2,13 kilometer lange circuit door Delfzijl. In de regen en op een kletsnatte weg was Alan Looms de sterkste.

Want gefietst werd er. Te lang hadden ze er door alle coronaperikelen al op gewacht om weer te kunnen koersen om zich van slag te laten brengen door zoiets onbenulligs als hemelwater. Iedereen wil weer lekker koersen, ook al is het in hondenweer.

Aparte editie

Dat merkte de organisatie van Rondje Ziel in het aantal aanmeldingen. Waar het eerder nog wel eens wat karig was met het aantal deelnemers in de noordelijke criteriums, moest er nu bij de elite/beloften-mannen worden uitgebreid: 120 startplekken in plaats van 100. ,,Het ging heel hard met de voorinschrijvingen inderdaad, dat merkten we echt wel. En ook uit het hele land. Sowieso was het voor ons een aparte editie om te organiseren. Pas in juni kregen we echt groen licht; met hulp van de gemeente en de vele sponsoren is het gelukt”, zeiden organisatoren Henk Zuidema en Wildrik Bulthuis.

Een aparte editie was het niet alleen op organisatorisch gebied, maar ook op de fiets. Na de sportklasse leek het wat op te klaren en hadden de vrouwen (Anneke Dijkstra van WV De Kannibaal won) en de junioren/amateurs het wat beter getroffen met het weer, maar Harma was nog niet klaar met Rondje Ziel. Alsof de duvel ermee speelde opende ze precies boven Delfzijl om even voor half vier, de starttijd voor het hoofdprogramma van de beloften/elite, de hemelsluizen nog eens in alle hevigheid: het plenste anderhalf uur lang aan één stuk door.

Tegen de vlakte

Vloek van Harma of niet, er werd gewoon gekoerst. Nou ja, gewoon… De regen had natuurlijk z’n invloed op koers. Zo ging Adrie Lindeman al in de tweede ronde tegen de vlakte. Matthijs Buist uit Leek had z’n rugnummer 13 naar goed wielergebruik nog keurig omgekeerd op de rug geplakt, maar het hielp ’m niet, want na twintig doorweekte minuten koers gaf hij er de brui aan.

Hij was zeker niet de enige; het pelotonnetje was bij iedere doorkomst bij start/finish weer wat kleiner. Sommige bikkels gaven niet op, maar probeerden er achter het peloton tegen beter weten in nog maar het beste van te maken. Vooraan was Adne Koster (Metec-Solarwatt) uit Roden zeer actief. Hij kreeg Redmar Dijkema (John Deere-NWVG) uit Lutjegast mee en even later sloot een Fries duo van die ploegen aan: Hartthijs de Vries (Metec) en Guillaume Visser (NWVG).

Koers ingekort

Dat was niet na twee curieuze momenten, waarbij zowel De Vries als Koster een rondje uit koers werden genomen. Voor een ‘persoonlijke, educatieve mededeling’, verklaarde juryvoorzitter Koos Feiken na afloop. Meer wilde hij er niet over kwijt. Alsof er nog niet genoeg gedonder was met die mededeling gooide Harma er ook nog een portie onweer tegenaan. Gevolg: koers ingekort. Het rondebord ging opeens van 14 naar 2. De vier konden zoich opeens opmaken voor sprint. De Vries haalde het voor ploeggenoot Koster. Visser werd derde en Dijkema moest het doen met een vierde stek.

Koster kon na afloop dus niks zeggen over de persoonlijke, educatieve mededeling, maar wel over de veelbewogen koers. ,,Ik ben niet per se een regenrijder, maar nu ging het wel. Het was gelukkig niet koud. Laatst bij een koers in Tsjechië was het dat wel en toen sloeg het meteen op m’n benen. In de sprint reden we gewoon ieder voor zich en zat Hartthijs wat beter gepositioneerd.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
menu