Zwemkoningin Inge de Bruijn kraakt voetballers tijdens avondje Groningen: Dat is toch geen topsport? Dat zijn amateurs!

Volgens viervoudig olympisch kampioene Inge de Bruijn hebben voetballers maar een luizenleventje vergeleken met veel andere sporters. ,,Ze trainen een uurtje, dan gaat de Rolex weer om, stappen ze in hun dikke Bentley en in het weekend gaan ze zelfs op stap. Dat is toch geen topsport? Dat zijn amateurs!’’

Inge de Bruijn trok woensdagavond fel van leer in het Forum in Groningen.

Inge de Bruijn trok woensdagavond fel van leer in het Forum in Groningen. Foto: Jaspar Moulijn

De voormalige topzwemster maakte woensdagavond haar opwachting in het Forum in Groningen tijdens een vooruitblik op de Olympische Spelen met presentator Evert ten Napel. Ze vertelde hoe bij haar dagelijks de zweep eroverheen werd gehaald door haar trainers en coaches om haar naar grote hoogte te brengen als topsporter.

Ze zal de dag dat ze met haar persoonlijke beul kennismaakte nooit vergeten. Het was de man die later een levensgroot aandeel had in de grootste prijzen en de eeuwige roem die de Barendrechtse ten deel vielen. We schrijven 1996. De Bruijn had zich, ondanks dat ze ze zich had gekwalificeerd voor Atlanta, afgemeld voor de Olympische Spelen vanwege motivatieproblemen.

Op de vlucht naar Amerika

Die zomer zat ze met krokodillentranen thuis op de bank, totdat ze met haar tweelingzus besloot naar Amerika te vluchten. ,,In Nederland ging mijn kop eraf, volledig terecht, want je mag geen olympisch ticket teruggeven, zoiets doe je niet’’, vertelt De Bruijn. Tijdens de vakantie die volgde werd ze in contact gebracht met de beroemde Amerikaanse trainer Paul Bergen uit Portland.

,,Ik dacht eerst, wie is dat oude mannetje, maar hij bleek een soort van Johan Cruijff van de zwemsport te zijn. Als hij ergens binnenkwam, begon iedereen te applaudisseren en toonde iedereen respect. Hij stond te boek als de kampioenenkweker, leverde de ene na de andere wereldkampioen af.’’

Half vijf op

De Bruijn vond de motivatie terug, ondanks dat ze in de tien jaar daarna op militaristische wijze werd gedrild door Bergen. ,,Elke dag was hetzelfde’’, vertelt ze. ,,Half vijf moest ik opstaan, muesli eten en om vijf uur lag ik in het water. Twee uur zwemmen, terug in het hotel, dan hardlopen, want hij vond mij altijd te dik. Hij zei altijd, heb je ooit een dikke olympisch kampioen gezien? Ik ben nooit dik geweest, maar goed.’’

Ook touwklimmen stond op het dagelijkse menu, alleen met de handen, niet met de voeten. ,,Dat vond hij de beste training voor zwemmers. Verder zware krachttraining, totdat ik op zeker moment gewoon de Hulk was en kon handje drukken met een man. Maar ik kreeg er wel heel veel zelfvertrouwen van. Op bed draaide ik altijd huilend Tupac, it’s me against the world baby . Ik wilde geen concessies doen, wilde de beste van de wereld worden. Dus ‘s middags nog eens 2,5 uur zwemmen en weer touwklimmen, Thai bo, fietsen, twintig push ups, veertig sit ups. Dag in dag uit. Maar als het klaar was, dacht je toch: whoehoe! Dan had je die mentale boost te pakken.’’

‘Het worden vreselijke Spelen’

Thuis in Barendrecht liggen daardoor maar mooi vier gouden olympische plakken te glimmen. Volgens de 47-jarige ex-topsporter gaat er niets boven de Olympische Spelen. ,,Er is niets dat ook maar in de buurt komt’’, zegt de zwemkoningin van 2000 en 2004. ,,De Olympische Spelen vormen het meest magische moment dat je als sporter kunt meemaken’’, vertelt De Bruijn. Het is een evenement waar elke sporter naartoe wil. Alleen de besten ter wereld zijn daar. Dat zegt wel genoeg. Het is een heel intense belevenis die je nooit meer vergeet. Je voelt er aan alles ook de enorme saamhorigheid die er heerst.’’

Met name vanwege dat laatste vreest De Bruijn de Spelen van Japan. Daar zijn vanwege corona geen buitenlandse supporters welkom. De stadions zullen er nagenoeg leeg zijn. ,,Ik zou bijna willen zeggen: het worden vreselijke Olympische Spelen’’, meent de sportvrouw, die nog altijd te boek staat als de meest succesvolle Nederlandse sporter op de zomerspelen ooit. ,,Ik ben blij dat ik er niet zelf naartoe hoef. Er is geen publiek, er zit geen familie op de tribune die je normaal gesproken bij evenementen van dit kaliber over de hele wereld nareist. Dat is allemaal toch wel enorm jammer. Je gaat de sfeer missen.’’

In de eetzaal naast Boris Becker

De Bruijn was actief op de Spelen van Barcelona (1992), Sydney (2000) en Athene (2004). ,,Die eerste keer was ik 17 jaar, helemaal bleu nog, totaal onbevangen’’, vertelt ze over haar eerste olympische ervaringen. ,,Ik maakte van iedereen maar foto’s, keek mijn ogen uit. Ik weet nog dat ik in de eetzaal naast Boris Becker zat. Ik kreeg geen hap door mijn keel. Daarna zag ik koning Carlos van Spanje zitten. Dus ik spring hup op die stoel naast hem, weer een foto. Nou joh, ik was kapot voordat ik überhaupt een baantje had gezwommen.’’

De Bruijn werd achtste, maar het bleek een geweldig leerproces voor haar. ,,In die zin was het een prima ervaring.’’ Dat ze er in 1996 niet bij was vanwege de gememoreerde motivatieproblemen, heeft ze volledig geaccepteerd. ,,Weet je, iedereen gaat in zijn leven wel een keer op zijn bek, of je nou leraar, zakenman of topsporter bent.’’ Het kwam uiteindelijk allemaal goed. Nog steeds is De Bruijn de meest succesvolle Nederlandse sporter op de zomerspelen ooit.

Nul medailles

Tegenwoordig geeft De Bruijn zwemclinics en is ze analist op televisie. ,,Niet meer bij de NOS. Die hebben me op zeker moment niet meer gebeld. Ik was zeker niet goed genoeg’’, lacht ze smalend. Ze verwacht dat Nederland hoge ogen gooit in Tokio. ,,In 2016 in Rio stonden we als zwemploeg voor het eerst sinds 24 jaar met lege handen. Nul medailles. Ik zeg niet dat we er de komende weken in gaan grossieren, maar er staat toch een heel mooie ploeg met als uithangborden natuurlijk Ranomi Kromowidjojo en zeker ook Femke Heemskerk.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
menu