'Waar kom ik vandaan? En op wie lijk ik?' Oud-Zuidhorner Annelie vander Noord schrijft boek over zoektocht naar haar biologische moeder in Marokko

Oud-Zuidhorner Annelie vander Noord toont haar boek Zij die mij droeg over haar biologische moeder in Marokko. Foto: Koos Bijlsma

Tot haar 20-ste woonde Annelie vander Noord (39) in Zuidhorn, waar ze opgroeide als buitenlands adoptiekind. Zestien jaar geleden begon de zoektocht naar haar biologische moeder in Marokko. Ze schreef er een boek over onder de titel: Zij die mij droeg.
Lees meer over
Westerkwartier

,,Waar kom ik vandaan? En op wie lijk ik? Die vragen spookten al vanaf m’n 15de levensjaar door m’n hoofd’‘, vertelt Annelie vander Noord. Via allerlei omwegen legde ze contact met een Gronings artsenechtpaar dat haar ter wereld had geholpen.

,,Van hen kreeg ik een map met babyfoto’s. Maar ik moest hen beloven dat ik niet op zoek zou gaan naar m’n biologische moeder. Dat zou haar in levensgevaar brengen. Want m’n biologische moeder was ongehuwd zwanger geworden. Dat wordt tot op de dag van vandaag in Marokko niet geaccepteerd.’‘

Toevluchtsoord voor weeskinderen Martinikerkhof Groningen

Annelie hield zich niet aan haar belofte. Ze nam contact op met de dochter van het Groningse artsenpaar dat haar ter wereld had geholpen. ,,Zij heeft de eerste zes dagen van haar leven voor mij gezorgd. Daarna ging ik naar een toevluchtsoord voor weeskinderen aan het Martinikerkhof in Groningen. Ik was drie maanden oud toen m’n ouders in Zuidhorn mij adopteerden.’‘

Geen reactie

Via de dochter van het artsenechtpaar kreeg Annelie een medische groene kaart in bezit met informatie over haar biologische moeder. Maar dit spoor liep dood. Ze vertelt: ,,Op internet kon ik niets over m’n biologische moeder vinden. En een reactie op de brief die ik haar stuurde, bleef uit.’‘

In 2010 werkt Annelie tijdelijke op de rechtbank in Leeuwarden. ,,Een Marokkaanse collega die ik hier trof, bracht mij in contact met zijn broer in Marokko. Samen met hem en een Nederlandse vriendin ben ik in Marokko op zoek gegaan naar m’n biologische moeder. En haar gevonden! Toen ik haar levende lijve zag, werd mijn meisjesdroom werkelijkheid. Eindelijk kreeg ik antwoord op al m’n vragen.’‘

Reactie van haar moeder: ‘Op deze dag heb ik gewacht’

De reactie van haar biologische moeder klonk haar als muziek in de oren. ,,Haar eerste woorden waren: ‘Op deze dag heb ik gewacht. Ik ben blij dat je mij hebt opgezocht’. Inmiddels bezocht Annelie haar biologische moeder in Marokko een keer of acht à negen. Ook haar drie zoons van 17, 13 en 9 jaar hebben hun oma inmiddels ontmoet. Eenvoudig zijn die ontmoetingen nog steeds niet: ,,We spreken elkaar niet in het huis van mijn inmiddels 60-jarige moeder. Dat is nog steeds te riskant.’‘

Annelie praat liefdevol over haar biologische moeder: ,,Haar huidskleur vertoont een match met de mijne. Dat was voor mij zo bijzonder.’‘ Verder zegt ze over haar biologische moeder: ,,Als 21-jarige vrouw reisde ze uit liefde voor mij af vanuit het Afrikaanse continent naar Europa om mij te baren. Als ze in Marokko was bevallen, had ze mij op straat moeten achterlaten.’‘

‘Ik voel me net iets meer Nederlander’

Annelie is dankbaar dat ze mocht opgroeien in Nederland. ,,Zonder m’n moederland te kort te willen doen, voel ik me net iets meer Nederlander dan Marokkaan. M’n adoptieouders in Zuidhorn zijn voor mij m’n echte ouders. Bij hen heb ik een goed leven gehad’‘, zegt de vrouw die nu met haar gezin in Ten Boer woont. In Zuidhorn zat ze eerst op de toenmalige Jan van Nassau basisschool en daarna het (inmiddels gesloten) Gomaruscollege. Ze bracht haar boek uit in eigen beheer waarbij ze hulp kreeg van Marjoke Knoop uit Briltil als vormgever. Zij die mij droeg is verkrijgbaar bij boekhandel Schoelier in Zuidhorn.

Nieuws

menu